ละจัดเรียงตำราจึงไม่ใช่งานยาก
หลี่ลี่สัมผัสได้ถึงความหวังดีของเหอวั่น เขาเงยหน้าขึ้นมองผู้ฝึกสอนด้วยความซาบซึ้ง ก่อนจะโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
หลี่ลี่เดินตามคำชี้แนะของผู้รับใช้ พร้อมกับถือป้ายไผ่ที่เขียนคำสั่งของเหอวั่นไว้ มุ่งหน้าไปที่หอหมื่นตำราเพื่อรับมอบหมายงานจากผู้ดูแลหลิว
เมื่อมาถึง ผู้ดูแลหลิวรับป้ายไผ่มาอ่านข้อความบนนั้นอย่างคร่าว ๆ ก่อนจะมองหลี่ลี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ที่ผ่านมามีแต่ศิษย์รุ่นพี่เท่านั้นที่ได้ทำงานที่นี่ เจ้าเป็นศิษย์ใหม่ จัดเรียงตำราได้หรือ?”
หลี่ลี่ยังคงความสงบเยือกเย็น เขาประสานมือทำความเคารพ “ศิษย์เต็มใจลองดูขอรับ” หลี่ลี่ได้ยินมาว่าศิษย์คนอื่น ๆ ล้วนได้ทำงานหนัก เขาจึงคิดว่าถึงงานที่นี่จะดูเหนื่อยหน่อย แต่การทำความสะอาดและจัดเรียงตำราย่อมดีกว่าการออกแรงกาย เพราะในยามนี้ร่างกายของเขายังอ่อนแอ หากหลีกเลี่ยงการทำงานหนักได้จะเป็นอันดีที่สุด
ผู้ดูแลหลิวเยาะเย้ยอย่างดูถูก ก่อนจะเบือนหน้าหนี
“เหอวั่นคงเห็นว่าเจ้ารูปร่างผอมบาง กลัวว่าเจ้าจะทำงานหนักไม่ไหว จึงจัดให้เจ้ามาทำงานในหอตำรา แต่การมาฝึกวิชาที่สำนักหมิงเยว่ ถ้าทนความลำบากไม่ได้ก็นับว่าใช้ไม่ได้ แม้แต่การจัดเรียงตำราก็ไม่ใช่เรื่องง่าย”
“การจัดเรียงตำรานับหมื่นเล่มนี้ ศิษย์รุ่นพี่ต้องใช้เวลาถึงเจ็ดวัน ถึงอย่างนั้นข้าจะให้เวลาเจ้าสิบวัน หากเจ้าทำงานไม่สำเร็จ อย่าโทษข้าที่ไม่ผ่อนปรน
