เจียงผิงอันยังคงไม่สนใจ แม้เศษศาสตราเทพจะยังบรรจุกฎเกณฑ์แข็งแกร่ง ทำร้ายเซียนระดับสูงได้จริง ๆ
แต่ปัญหาอยู่ตรงที่เซียนระดับสูงจะไม่ให้โอกาสทำร้ายน่ะสิ
ของเช่นนี้ก็เหมือนอำนาจกาลเวลา เผยได้แค่เพียงหน หากใช้มากไปก็จะถูกรับมือได้ง่าย ๆ
เศษศาสตราเทพเป็นของดีก็จริง หากหาพบได้ง่าย ๆ เก็บไว้ก็ไม่แย่
แต่หากมันมิได้มาง่าย ๆ ก็มิต้องไปลำบากมองหามัน เขาเพิ่งบรรลุเป็นเซียน ยังทำความเข้าใจกฎเกณฑ์มิได้เท่าไหร่ จึงไม่อยากเสียเวลา
“แค่นั้นหรือที่เจ้าว่าความลับใหญ่?” เจียงผิงอันผิดหวังยิ่ง “เจ้าตายได้แล้ว”
อวี๋ซู่ขวัญผวา รีบพูดขึ้นว่า “เศษศาสตราเทพอยู่ในสำนักเซียนเทียนหลานของข้า!”
“เจ้าน่าจะเป็นคนของสำนักเซียนอวี่หวง หากสำนักเซียนเทียนหลานใช้เศษศาสตราเทพนี้กับสำนักเซียนอวี่หวงของเจ้า ยอดฝีมือในสำนักเซียนอวี่หวงของเจ้าแย่แน่ ข้าช่วยเจ้านำเศษศาสตราเทพนี้ไปได้!”
“เช่นนี้ มิเพียงเจ้าจะลดภัยลงได้หนึ่งอย่าง ยังจะได้อาวุธวิเศษเพิ่มมาอีกชิ้น!”
เจียงผิงอันครุ่นคิด มิคาดว่าสำนักเซียนเทียนหลานจะได้เศษศาสตราเทพไป เป็นภัยคุกคามต่อคนในสำนักเซียนอวี่หวงจริงแท้
