ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด เสียงของอวิ๋นเหยาก็ดังขึ้นในหัว
“หากมีโอกาส พยายามนำเศษศาสตราเทพกลับมา แม้จะเป็นแค่เศษเสี้ยว ก็ยังเป็นสมบัติเลิศล้ำและมีประโยชน์ยิ่งสำหรับเจ้า ใช้เป็นอาวุธยังได้”
“ด้วยขอบเขตปัจจุบันของเจ้า การใช้อาวุธวิเศษเหนือระดับเซียนปฐพีนั้นยาก แต่เศษซากเช่นนี้ไม่เหมือนกัน หามีข้อจำกัดขอบเขตไม่ และยังสร้างความเสียหายมหาศาล เพิ่มพลังต่อสู้ของเจ้าได้มากเลย”
“แน่นอน นี่คือมองจากมุมเจ้า ข้าก็มีเจตนาเห็นแก่ตัวอยู่เหมือนกัน อาวุธวิเศษศาสตราเทพนี้สร้างโดยญาติผู้ใหญ่ตระกูลข้า ถึงมันจะเหลือเพียงซาก ข้าก็ไม่อยากให้มันมากระจายอยู่ข้างนอก”
อวิ๋นเหยาเป็นสมาชิกตระกูลอวิ๋น อดีตตระกูลนักหลอมอาวุธอันดับหนึ่ง ของของตระกูลนางมากระจายอยู่ข้างนอก ย่อมเป็นสิ่งที่นางยอมรับไม่ได้และอยากทวงคืน
เจียงผิงอันพยักหน้า เข้าใจอารมณ์ของอวิ๋นเหยาในยามนี้
ผู้อาวุโสอวิ๋นเหยาช่วยเขามากนัก ยามนี้อีกฝ่ายมีกังวล เขาย่อมอยากช่วยเหลือ
นอกจากนั้น การได้เศษศาสตราเทพมาก็ช่วยเขาได้จริง ๆ
เจียงผิงอันถามอวี๋ซู่ต่อไป “จะได้เศษศาสตราเทพนี้มาได้เช่นไร?”
