ยไป๋ลู่สีหน้าจริงจังอย่างมาก “ซานหุนหรือสามดวงจิต*[4] ของเขาไม่อยู่ในร่าง มันถูกคนดึงออกไป”
มนุษย์เรามีซานหุนซีพั่วหรือสามดวงจิตเจ็ดวิญญาณ ขาดไปแค่หนึ่งก็ไม่ได้
สามดวงจิตออกจากร่าง นี่คือสาเหตุที่ทำให้หลินเจี้ยนลี่หมดสติ
“อะไรนะ?” ผู้เฒ่าหลินตกใจจนหน้าถอดสี เรื่องวิญญาณพวกนี้มีแต่ในละครโทรทัศน์ไม่ใช่เหรอ?
นี่ยากเกินไปที่จะอธิบาย เฝ่ยไป๋ลู่จึงเอ่ยเพียงว่า “ท่านผู้เฒ่า ขอฉันดูดวงชะตาวันเกิดของหลินเจี้ยนลี่หน่อยค่ะ”
ทั้งแย่งชีวิต ทั้งดึงดวงจิต หลินเจี้ยนลี่ตกเป็นเป้าหมายแล้ว
เธอเคยดูโหงวเฮ้งและโชคชะตาของหลินเจี้ยนลี่มาก่อนแล้ว ทั้งหมดล้วนแต่ธรรมดา
ถ้าเช่นนั้นอีกฝ่ายน่าจะรู้ดวงชะตาของหลินเจี้ยนลี่และมีแผนบางอย่าง
ผู้เฒ่าหลินหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเอาดวงชะตาวันเกิดของหลินเจี้ยนลี่ให้เฝ่ยไป๋ลู่ดู
“เสาสี่ต้น[5]ของหยินบริสุทธิ์ เกิดมาในความมืดหรือยามหยิน…” ทันใดนั้นเฝ่ยไป๋ลู่ก็รู้แจ้ง มิน่าล่ะถึงได้หลงใหลจิตวิญญาณของหลินเจี้ยนลี่นัก
“อาจารย์ เสาสี่ต้นของหยินบริสุทธิ์คืออะไร? เกิดมาในความมืดหรือยามหยินเป็นยังไง? สามารถตามวิญญาณลูกชายฉันคืนมาได้หรือเปล่า?” ผู้เฒ่าหลินตัวสั่นด้วยความกลัว
“เสาสี่ต้นได้แก่ เสาปี เสาเดือน เสาวัน และเสาชั่วโมง หนึ่งเสาสองอักษร แบ่งเป็นลำต้นแห่สวรรค์และกิ่งก้านของโลก ถ้าหากตัวอักษรทั้งแปดของเจ้าของชีวิตประกอบด้วยลำต้นหยินและกิ่งหยินจะเป็นเสาสี่ต้นของหยินบริสุทธิ์”
เ