ำกควักกระเป๋ำตัวเองช่วยเช่ำห้องให้อีกฝ่ำยอีกห้อง
แต่เมื่อคิดว่ำหนึ่งห้องรำคำหมื่นผลึกเซียน เขำก็ล้มเลิกควำมคิดนี้ไป
หลังจำกผู้ฝึกตนขำยตั๋วเรือส่งป้ำยหยกขึ้นนำวำให้ทั้งสอง เขำก็เปิดค่ำยกลให้ทั้งคู่ขึ้นไป
ทันทีที่ขึ้นมำบนนำวำ เหมียวเสียซึ่งเดิมร่ำเริงก็พลันหน้ำง ้ำปล่อยตัวเจียงผิงอัน
เจียงผิงอันสังเกตควำมเปลี่ยนแปลงบนสีหน้ำเหมียวเสียได้ ก็มองตำมนำงไป
ผู้ฝึกตนกลุ่มหนึ่งก ำลังเสสรวลเสวนำกับผู้ฝึกตนหญิงผู้งดงำมใกล้ ๆ ดำดฟ้ำเรือ
ผู้ฝึกตนกลุ่มนั้นก็สังเกตเห็นเหมียวเสียเช่นกัน รอยยิ้มของพวกเขำล้วนแข็งค้ำง สำยตำเปี่ยมควำมโกรธแค้นฉับพลัน
เจียงผิงอันถ่ำยทอดกระแสปรำณถำม “พวกนั้นใครกัน?”
“ผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนน่ะ ครำวก่อนที่จุลภพเทพโบรำณ หำกมิใช่เพรำะคนพวกนี้มำขัดขวำง ข้ำคงได้รำกฐำนเทพโบรำณมำแล้ว”
ใบหน้ำของเหมียวเสียเปี่ยมโทสะและจิตสังหำร
หำกมิใช่เพรำะคนเหล่ำนี้ขวำงทำงนำง ขัดขวำงนำงมิให้ได้รำกฐำนเทพโบรำณมำ พวกนำงส ำนักเซียนอวี่หวงก็อำจมีเซียนสวรรค์เพิ่มมำอีกคน!
แต่คนเหล่ำนี้ก็ปรำกฏตัวขึ้นกะทันหัน ยำมสองฝ่ำยประมือรำกฐำนเทพโบรำณก็หนีไป เสียโอกำสยิ่งใหญ่ไปทันที
เหมียวเสียคิดเช่นนี้ และผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนเทียนหลำนก็คิดเหมือนนำง
พวกเขำก็คิดว่ำเพรำะผู้ฝึกตนจำกส ำนักเซียนอวี่หวงมำก่อเรื่องพวกเขำเลยเสียโอกำสนี้ไปเช่นกัน
ทั้งสองฝ่ำยล้วนมิคำดว่ำจะได้พบกันที่นี่ เผชิญอริบนทำงแคบโดยแท้
