ราวกับเฒ่าโคห์เลอร์เกิดความหวาดกลัวเมื่อเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของไลฟ มันผงะถอยหลังครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว“ไลฟ ทางนี้คือคุณนักสืบ ข…เขายินดีช่วยตามหาเดซี่”ไลฟนำใบหน้าอันเหี่ยวย่นและไม่เรียบเนียนหันมาจ้องไคลน์พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา“พวกเราแจ้งตำรวจไปแล้ว”หญิงสาวผู้นี้คงมีอายุราวสามสิบ แต่ใบหน้ากลับดูคล้ายหญิงวัยห้าสิบกว่าไคลน์มองไปรอบห้องซึ่งเต็มไปด้วยเสื้อผ้าเปียกแขวนเรียงราย มันยังจำเหตุการณ์ขณะมาเยือนห้องนี้เมื่อคราวก่อนได้เลือนรางว่า :มีเด็กหญิงอายุสิบสามสิบสี่คนหนึ่ง บรรจงใช้เตารีดดัดแปลงคุณภาพต่ำ รีดเสื้อผ้ายับย่นจากราวแขวนจนเรียบเนียนทีละตัว ตามฝั่ามือปรากฏรอยถูกลวกไหม้หลายจุด
เด็กคนนั้นคือเดซี่ผู้หายตัวไปสินะ…ไคลน์หันมาจ้องมองสาวซักผ้า ไลฟ พลางกล่าวเสียงเรียบ“คิดว่าตำรวจจะช่วยตามหาเดซี่จริงหรือ? คุณมั่นใจได้อย่างไรว่า บุคคลผู้เป็นต้นตอการ ‘หายตัว’ ของเดซี่จะไม่คอยจับตามองสถานการณ์ของพวกคุณอยู่? อยากเสียลูกสาวเพิ่มอีกหนึ่งคน หลังจากเสียไปแล้วหนึ่งคนใช่ไหม?”เมื่อคำพูดสุดแสนทำร้ายจิตใจแล่นกระทบโสตประสาทไลฟสีหน้าเฉยเมยของเธอเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวทีละนิด หญิงสาวอ้าปากค้าง แต่มิอาจเปล่งถ้อยคำใดออกมาเป็นเวลานานดวงตาเย็นชาเริ่มกลายเป็นแดงก่ำไลฟก้มหน้าและพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังเจือหดหู่“แต่ฉันไม่มีเงิน…”หอพักพลันเงียบเชียบ แม้แต่เด็กสาวผู้เอาแต่สะอื้นก็ยังปิดปาก
