“หาฉันอยู่หรือ…”ในวินาทีสิ้นเสียง เดอร์ริคพลันยืนแข็งที่อ หัวใจถูกบีบรัดแน่น เส้นขนทั่วร่างลุกตั้งชันทำไมเสียงถึงอยู่ข้างหลัง?ทำไมเสียงถึงอยู่ในห้องเรา?ผนึกบนกำแพงมัวทำอะไรอยู่?สมบัติวิเศษใต้หอคอยปล่อยมาได้ยังไง?หน้าผากเด็กหนุ่มผุดเหงื่อเม็ดใหญ่ จิตใต้สำนึกบอกให้หันหลังไปมอง แต่สัญชาตญาณกลับร้องเตือนว่าไม่ควรกระทำสัญชาตญาณมีรากฐานมาจากคาบเรียนวิชาสัตว์ประหลาดและประสบการณ์สมัยเข้าร่วมลาดตระเวนรอบเมืองหากมีเสียงพูดจากด้านหลัง ห้ามรีบหันกลับไปมองในทันทีเด็ดขาด!เดอร์ริคบรรจงเลื่อนกำปันขึ้นมาตั้งท่าในระดับเดียวกับหน้าอก มันหลังกลับทีละนิดอย่างเชื่องช้าและระมัดระวัง
เดิมที่ บรรยากาศของห้องจะมืดสนิทจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใด เนื่องจากเทียนไขละลายไปถึงโคนแล้ว แต่ปัจจุบัน แสงสีทองกำลังส่องออกมาจากดวงตาเด็กหนุ่ม กระจกตาสองข้างสะท้อนประกายสีทองอร่ามจนคล้ายกับพระอาทิตย์ขนาดย่อส่วนสองดวงด้วยพลังของผู้ภาวนาแห่งแสง เด็กหนุ่มมองเห็นเงาลางสีดำของบุคคลผู้หนึ่ง กำลังนั่งบนขอบฟูกนอนของตน!เงาลางเริ่มคมชัดทีละนิด เผยให้เห็นกะโหลกศีรษะซึ่งถูกผ่าออกเป็นสองซีก!บริเวณกึ่งกลางคือเนื้อสมองสีเทากำลังยุบพองคล้ายกับมีชีวิต แต่ละซีกพยายามขยับตัวเข้าหากัน แต่ก็ทำไม่สำเร็จของเหลวเหนียวข้นบนรอยผ่าสมองเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นด้ายบ้าง แต่เพียงไม่นาน ด้ายบางเริ่มหงิกงอดีดดิ้นคล้ายหนอนแมลงดวงตาสองข้างแยกออกคนละฝังชัดเจน สันจมู
