ั้งสองผ่านจุดทะเลาะเบาะแว้ง ตรงไปทางหอพักสภาพทรุดโทรม คุณภาพต่ำกว่าหอพักสีเหลืองซีดเมื่อครู่อย่างชัดเจนขณะก้าวเท้ามาถึงด้านนอกห้องของแม่บ้านซักผ้า ไคลน์สัมผัสถึงความอับชื้นทันที่ภายในห้องมีเสื้อผ้าเปียกแขวนเรียงราย เด็กสาวอายุสิบเจ็ดสิบแปดกำลังนั่งยองข้างกะละมังใบใหญ่ สองมือออกแรงขยี้เสื้อผ้าชุ่มฟองสีขาว ส่วนเด็กสาวอีกหนึ่งคน อายุน้อยกว่าคนแรกเล็กน้อย กำลังรีดเสื้อลินินอย่างระมัดระวังและตั้งใจ ท่าที
ของเธอบ่งบอกชัดเจนว่า เคยถูกความร้อนจากไอน้ำลวกมือมาแล้วหลายหนตรงนี้คงเป็นทั้งห้องทำงานและห้องหลับนอนของพวกหล่อน ต้องถูกอากาศเปียกชื้นซึมเข้าร่างกายทุกวัน.ไม่เพียงเท่านั้น กลิ่นของน้ำยาชนิดต่างๆ ยังแสบจมูกเอาเรื่อง“คุณไม่เหม็นบ้างหรือ?” ไมค์รีบอุดจมูกไคลน์ตอบเสียงอู้อี้“ผมเป็นหวัด”น้ำเสียงไม่ได้เจือความตลกแม้แต่น้อยไมค์ปล่อยมือและเดินเข้าไปในห้อง พลางกล่าวกับเด็กสาวสองคนว่า“ผมเป็นนักข่าว ต้องการสัมภาษณ์แม่บ้านซักผ้าเพื่อไปเขียนบทความ”ทันใดนั้น เด็กสาวผู้กำลังนั่งยองขยี้ผ้า ส่ายศีรษะและกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรงใจ
“ต้องขอโทษด้วยค่ะ แต่พวกเรางานยุ่งจนไม่สามารถสละเวลาให้ได้”ไมค์ถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดีถัดมา มันเดินกลับออกมายังริมถนนด้วยสีหน้าอึมครึมหลังจากมองกลับไปอีกครั้ง นักข่าวอาวุโสเม้มปากอย่างผิดหวัง“ไปหลังอื่นกันเถอะ”.ณ เมืองเงินพิสุทธิ์หลังจากเดอร์ริค·เบเกอร์ถูกวินิจฉัยว่าเผชิญอาการหลอนทั้ง
