พยักหน้าอย่าง ‘ซื่อสัตย์’สตาร์ลิ่งอมยิ้ม“รายได้สูงกว่าในความคิดของดิฉันอีกนะคะ สมกับเป็นนักสืบฝีมือดี”
“ชมกันเกินไปแล้วครับ คดีใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนักนานทีปีหนจะมีสักครั้ง” มันฉีกยิ้มและส่ายหัว“ไม่ว่าจะโชคดีหรือไม่ แต่คุณได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นคนมีฝีมือ” สายตาของสตาร์ลิ่งคล้ายกับกำลังครุ่นคิดบางสิ่ง “วันอาทิตย์หน้า ฉันกับลุคจะจัดงานเลี้ยงที่บ้าน หวังว่าคุณจะมาร่วมงาน… ไม่สิ ต้องขออภัยด้วย ดิฉันใจร้อนเกินไป ความจริงต้องให้สาวใช้ส่งจดหมายเชิญไปที่บ้านมากกว่า ฮุฮุ! คุณตั้งตารอได้เลย ภายในงานจะมีสาวโสดมากมาย พ่อและแม่ของพวกหล่อนล้วนมีการงานมั่นคง รายรับไม่ต่ำกว่าสองร้อยปอนด์ต่อปีและบางคนยังทำงานนอกเวลาหลังจากกลับถึงบ้าน เป็นงานเสริมจำพวกพิมพ์ดีด”น…นี่มัน การนัดบอด? มาดามสตาร์ลิ่งเห็นว่าเรามีรายได้มั่นคงในฐานะนักสืบ ก็เลยจะเอาไปแนะนำให้เหล่าหญิงสาวรู้จัก? แต่ในสายตาเธอ เราคู่ควรกับสตรีระดับนั้นเองหรือ?
หลายสิ่งกำลังผุดในหัวไคลน์ แต่เมื่อประเมินว่าความสัมผัสฉันเพื่อนบ้านคือสิ่งจำเป็น และการเตรียมอาหารด้วยตัวเองเป็นเรื่องยุ่งยาก จึงตอบตกลงทันที่“หากไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น ผมจะไปร่วมงานให้ทันเวลาครับ”สตาร์ลิ่งยิ้ม“แล้วฉันกับลุคจะรอนะคะ”เธอจากไปโดยไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่ม มุ่งหน้าไปยังห้องสมุดขนาดย่อมภายในอาคารสโมสร ส่วนไคลน์ก็แยกย้ายเดินลงไปยังชั้นใต้ดินเพื่อซ้อมยิงปืนและพลังพิเศษ…สามทุ่มตร
