ัดสินใจว่าวันนี้ตนเหนื่อยมากพอแล้ว ขอเป็นฝั่ายนั่งรอกินอาหารอย่างสบายใจโดยไม่ต้องสิ้นเปลืองแรงจริงอยู่ โลกปัจจุบันอาจมีกรรมวิธีปรุงอาหารค่อนข้างง่ายไม่ค่อยได้พบสถานการณ์ ‘ทำอาหารหนึ่งชั่วโมง กินหนึ่งนาที’ เหมือนกับโลกเก่าสักเท่าไร อย่างไรก็ตาม ในทุกมื้อก็ยังต้องเสียเวลาจัดการปัจจัยอื่น เช่นการล้างจานและทำความสะอาดภาชนะหลังจากยืนยันว่ากระเปั๋าสตางค์ของตนยังไม่หายไปไหนไคลน์หันหัวเลี้ยวกลับและเดินไปยังทิศทางในความทรงจำทิศทางของร้านอาหารหรูหราแน่นอน มันต้องเดินผ่านบ้านนักกฎหมายเยอร์เก้นอีกครั้ง
เมื่อเยอร์เก้น·คูเปอร์มองผ่านมุขหน้าต่างและเห็นนักสืบเชอร์ล็อกเดินวนกลับมาด้วยสีหน้า ‘เคร่งเครียด’ นักกฎหมายหนุ่มมาดขึงขังจึงตัดสินใจตะโกนเรียก“มิสเตอร์โมเรียตี้ หรือว่าคุณ…จะลืมกุญแจไว้ในบ้านอีกแล้ว?”ไอ้คำว่า ‘อีกแล้ว’ มันอะไรกันฟะ!ไคลน์ยิ้มแห้ง ตามด้วยการมอบคำตอบ“ไม่ใช่แบบนั้น”เยอร์เก้นพยักหน้า“หืม เข้ามาในบ้านผมก่อนไหม? ค่อยกลับไปหลังจากท้องฟั้ามืดสนิทและพวกเราอิ่มท้อง”“…”ไคลน์ลังเลเพียงวินาทีเดียว ก่อนจะอมยิ้ม“เป็นเกียรติอย่างยิ่ง!”
เมื่อเดินเข้าไปในบ้าน ชายหนุ่มได้พบกับเจ้าแมวดำ โบรดี้กำลังก้มหน้าเลียอุ้งเท้าอยู่ตรงมุมห้อง เยอร์เก้นไม่มัวสนทนาจิปาถะ รีบตรงเข้าไปในครัวทันที่ไคลน์แขวนโค้ทและหมวก พิงไม้ค้ำไว้ตรงทางเข้า และเดินเข้าไปในห้องอาหารมันได้พบจานอาหารถูกวางเรียงรายอยู่ก่อนแล้วประกอบด้ว
