ใช้เวลาไม่นาน ทั้งโลกหล้าผู้ฝึกตนซึ่งยังไม่ทันสงบก็เกิดคลื่นอีกครั้ง
“ข่าวใหญ่ เจียงผิงอันมีทางไปยังภพเซียน! ขอเพียงมียอดสมบัติหนึ่งชิ้น ก็สามารถไปสู่ภพเซียนได้!”
“ไปภพเซียน? ไม่มีทาง ยังมีทางอื่นนอกจากข้ามพิบัติในการไปยังภพเซียนอีกหรือ? ข่าวนี้มาจากไหน?”
“ข้าไม่เชื่อ! ข่าวปลอมลวงโลกชัด ๆ ส่งข้าไปภพเซียนก่อนสิข้าจึงเชื่อ”
“เจ้าอยากไปภพเซียนโดยไม่จ่ายต่างหากเล่า!”
“มิน่าเล่าเจ้านิกายเจียงถึงแข็งแกร่งนัก ที่แท้เขาก็ไปภพเซียนได้!”
แม้จะมีบางผู้เคลือบแคลงข่าวนี้ แต่คนส่วนใหญ่นั้นเชื่อ เหตุผลก็แสนง่ายดาย เพราะความผิดปกติของเจียงผิงอัน
เขาทำลายเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์และเผ่าปีศาจทะเลบูรพาได้ในครึ่งวัน แข็งแกร่งจนให้ความรู้สึกผิดสัจธรรม หากเจียงผิงอันไปยังภพเซียนได้ ทุกสิ่งก็สมเหตุสมผลแล้ว
“เจียงผิงอันต้องได้เรียนวรยุทธ์เซียน ได้ทรัพยากรจากภพเซียนมาแน่ ๆ เขาจึงแข็งแกร่งขนาดนี้!”
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ หากข้าได้ไปภพเซียน ข้าก็อาจมิแย่กว่าเจียงผิงอันก็ได้!”
“รีบแจ้งบรรพชน ให้บรรพชนฟื้นกลับมา โอกาสไปยังภพเซียนปรากฏแล้ว!”
เนื่องจากประตูสู่ภพเซียนปิดตาย ผู้ฝึกตนที่มิอาจบรรลุเซียนในภพเซียนได้และยอดฝีมือมากมายต่างใช้วิธีการพิเศษผนึกตนเองเพื่อเอาชีวิตรอด ยืดชีวิตตนเองรอโอกาสบรรลุเซียน
และเจียงผิงอันก็คือ ‘โอกาส’ นี้
หลังจากยอดฝีมือมากมายได้ข่าว พวกเขาก็คลายผนึก นำยอดสมบัติเหินไปยังนิกายเทวมารแดนอุดร
ไม
