นโบราณกว่าหลายพันปี…ไคลน์พึมพำติดตลก ก่อนจะซักถามด้วยสีหน้าครุ่นคิด“เรื่องราวเกิดขึ้นนานแค่ไหนแล้ว? หน้าตาเขาเป็นอย่างไร และคุณฝังเขาไว้ตรงไหน เกิดขึ้นเมื่อราวครึ่งปีก่อน…จุดเด่นของเขาคือผมหงอกสีเทา และรอยแดงระเรื่อสองข้างแก้ม เขากำชับให้ผมฝังศพไว้ในสวนหลังบ้าน” คาปุสตี้ทบทวนความทรงจำไม่ใช่มิสเตอร์อะซิก…แต่ก็มีโอกาสเป็นหนึ่งในสมาชิกของนิกายวิญญาณ และคงไม่ใช่ผู้วิเศษลำดับต่ำ…ไคลน์เปลี่ยนเรื่องซักถาม “นอกจากระบำวิญญาณ ชายคนนั้นสอนอะไรคุณอีกบ้าง?”“ว่ากันตามตรง เขาสอนระบำแห่งความตายไม่จบด้วยซ้ำแต่ผมศึกษาต่อยอดเอาเองจนสมบูรณ์แบบ จากการนำตำนาน
พื้นบ้านหลายแขนงมาผนวกรวมกัน” คาปุสตี้ตอบอย่างเถรตรงพัฒนาจากตำนานพื้นบ้าน? เจ้าแมวดำน่าสงสาร…ขอให้เทพธิดาอวยพร…ไคลน์ฝืนไม่วาดสัญลักษณ์จันทร์แดงสี่จุดกลางหน้าอก“แล้วอะไรอีก?” ชายหนุ่มซักไซ้“นกหวีดอันนี้ไง เขาบอกว่าเป็นกุญแจสำคัญในการสื่อสารกับโลกหลังความตาย” คาปุสตี้ยกนกหวีดขึ้นมาเปั่าจากนั้นก็ถอนหายใจด้วยสีหน้าอึมครึม “การเปั่าทุกครั้งจะทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นลง ราวกับมีใครบางคนจ้องมองและสะกิดผมอยู่…”ขณะชายตรงหน้ากำลังเล่าเรื่อง ไคลน์ซึ่งเปิดเนตรวิญญาณค้างไว้ เริ่มเห็นคลื่นน้ำกระเพื่อมผุดจากพื้นห้อง มาพร้อมกับสายลมเย็นเฉียบ ตะเกียงแก๊สภายในห้องนั่งเล่นพลันมืดลงเล็กน้อย
ถัดมา กะโหลกศีรษะซึ่งมาพร้อมดวงตาสามดวง ไร้ความแวววาว ผุดขึ้นจากพื้นห้องในลักษณะ
