หลังจากไคลน์ สจ๊วต คาสลาน่า และลิเดียรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ นักสืบอีกหนึ่งคนซึ่งขอลาชั่วคราวเพราะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน ได้เดินทางมาถึงถนนสวนกรีน สิ่งนี้เป็นสัญญาณว่า งานของไคลน์จบลงแล้วเนื่องจากอาโดลมีอาการดีขึ้นจนเห็นได้ด้วยตาเปล่าร็อค·คอร์โรมันจึงไม่ตระหนี่ในการจ่ายค่าแรง มันเพิ่มเงินอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์จากเดิม สิบปอนด์ซึ่งเคยตกลงไว้กับไคลน์อย่างไรก็ตาม ถึงจะเป็นพ่อค้าอัญมณีใจกว้างผู้ยอมเพิ่มค่าแรงนอกเหนือสัญญา แต่ในความเป็นจริง ร็อค·คอร์โรมันมิได้ร่ำรวยขนาดนั้นเมื่อเทียบกับมหาเศรษฐีตัวจริงภายในเขตตะวันตกและเขตราชินี…ถนนสวนกรีนค่อนข้างห่างไกลใจกลางความเจริญ แถมยังใกล้กับสุสานด้วยการเดินเท้าเพียงสิบนาที…เฮ่อ…เมื่อเทียบกับมิสบอดี้การ์ด ไม่สิ มิสชารอน เธอเรียกค่าจ้างในราคาสาม
วันต่อ หนึ่งพันปอนด์ แต่งานคุ้มกันหนึ่งวันของเรากลับทำเงินได้แค่สิบห้าปอนด์ ช่างแตกต่างอะไรเช่นนี้…แต่ถ้าเราได้ทำภารกิจแบบนี้ทุกวัน…รายรับต่อปีจะเท่ากับห้าพันสี่ร้อยปอนด์ นับว่าสูงสุดในบรรดาชนชั้นกลางค่อนไปทางสูง แม้แต่ผู้ว่าการธนาคารแห่งชาติยังมีรายรับเพียง ห้าพันปอนด์ต่อปี…ฮะฮะ…คงได้แต่ฝันกลางวันละนะ สำหรับนักสืบเอกชนทุกคน นานทีปีหนจึงจะมีงานเข้ามาสักครั้ง…แค่คิดว่าเราต้องใช้เงินมากกว่าสามพันปอนด์ในการซื้อวัตถุดิบโอสถลำดับหก ผู้ไร้หน้า สมองพลันปวดแปลบขึ้นมาทันที…สำหรับคนทั่วไป เงินจำนวนดังกล่าวสามารถใช้
