เมี๊ยว!เสียงแมวดำดังก้องทั่วลานโล่งรายล้อมด้วยแนวต้นไม้ ไม่ว่าจะเป็นชายปริศนาในชุดคลุมดำหรือเยาวชนชายหญิงแปดคนทั้งหมดรีบจ้องมองซากศพเป็นตาเดียวสายลมเย็นเฉียบพลันพัดผ่าน เมื่อแมวดำกระโจนถึงพื้น มันหันกลับมามองบุคคลผู้โยนตนใส่ซากศพ พร้อมกับยกหางตั้งขู่และสะบัดซ้ายขวาทันใดนั้น แมวดำพองขนฟูอีกครั้ง ก่อนจะเกร็งขาหลังกระโดดหนึ่งครั้ง และวิ่งเตลิดหายไปในแนวต้นไม้หนาทึบน่าเสียดาย ไม่มีใครสนใจพฤติกรรมของมันแม้แต่คนเดียวมนุษย์ทั้งหมดในจุดดังกล่าว กำลังจ้องมองศพไร้วิญญาณในจุดกึ่งกลางวงล้อมวินาทีสะสมเป็นนาที่ แต่ซากศพก็ไม่ปรากฏความเปลี่ยนแปลงใดให้เห็น
“ล้มเหลวอีกแล้ว?” หนึ่งในเยาวชนเดินเข้าไปใกล้ นั่งยองลง และใช้ปลายนิ้วแตะสัมผัสซากศพ“ไม่ตอบสนองเลย” เด็กคนดังกล่าวพูดพลางหันกลับมาหาเพื่อนและชายชุดคลุมดำทันใดนั้น มันสัมผัสถึงสายลมแปลกประหลาดพัดขึ้นมาจากด้านล่างแต่ยังไม่ทันสิ้นเสียง ‘ฟั้าว’ …ศพพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง!ร่างกายเด็กคนดังกล่าวสั่นเทาเล็กน้อย ก่อนจะแหกปากตะโกนอย่างยินดีปรีดาว่า“สำเร็จ! สำเร็จแล้ว…”แต่ยังไม่ทันได้กล่าวจบประโยค ศพด้านหลังเหยียดแขนขึ้นมาหนึ่งข้าง กระชากไหล่เด็กหนุ่มโชคร้ายลงไปกอดรัด และอ้าปากกัดอย่างโหดเหี้ยมหนึ่งคำใหญ่ เสียงเนื้อหนังถูกเถือด้วยฟันคมดังเสียดสี เลือดแดงสดเริ่มหยดกระจัดกระจายเต็มพื้น
“อ๊าก! ช่วยด้วย!” เด็กคนเดิมร้องขอความช่วยเหลือพลางดิ้นรน แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้น
