้แต่ไม่ยอมมาเอาสักที!พร้อมกันนั้น นักปรุงยาแสดงสีหน้าเจ็บแค้นปนเสียดาย มันถอนหายใจพลางตัดพ้อในความไม่ยุติธรรม“ทำไมนายถึงโชคดีแบบนี้…ทำไมฉันถึงไม่เลือกเส้นทางโชคชะตา…”นายกำลังพูดอยู่กับใคร…ฉันคือราชาเหลืองดำผู้ครองพลังโชคลาภ! ไคลน์รำพันติดตลกนักปรุงยาร่างท้วมถอนหายใจซ้ำพร้อมกับขยับเปลี่ยนท่านั่ง“แพงเกินไป…สองร้อยปอนด์ และเบาะแสโอสถนักปรุงยา”“เบาะแสนักปรุงยาเป็นแค่ของแถม เพราะผมไม่มีทางทราบว่าเป็นเบาะแสจริงหรือไม่ ฉะนั้น…สามร้อยปอนด์ไม่ขาดไม่เกิน ผมเชื่อว่าในเบ็คลันด์ยังมีคนต้องการเจ้านี่อีกมาก” ไคลน์ฉีกยิ้มกว้างอย่างชั่วร้าย “ราคานี้ยุติธรรมแล้ว
คุณอาจไปเจอคนขาย สี่ร้อยหรือ ห้าร้อยปอนด์โดยไม่มีสิทธิ์ต่อรอง”“ฉันไม่ใช่ไอ้งั่งสักหน่อย ของแค่นี้อดทนรอได้น่า…”นักปรุงยาพึมพำ “ส่วนเบาะแสของโอสถนักปรุงยา ฉันสามารถให้ตาแก่…เอ่อ ให้มิสเตอร์เนตรแห่งปัญญาช่วยยืนยัน”“ต้องเป็นวัตถุจับต้องได้ และต้องมีรายละเอียดเกี่ยวข้องพอสมควร ผมถึงจะยืนยันได้ว่าเป็นของจริงหรือไม่ ลำพังเบาะแสของคุณไม่เข้าข่ายดังกล่าว” เนตรแห่งปัญญาตอบแต่เราสามารถใช้พลังทำนายช่วยยืนยันเบาะแสได้ ขอแค่มีระดับไม่เกินสองถึงสามขั้นสูงกว่าเรา…ไคลน์เสริมในใจแน่นอน ภายในชุมนุมลับแปลกหน้า มันไม่คิดเปิดเผยต่อหน้าทุกคนว่าตนมีพลังทำนาย“ก็ได้…สามร้อยปอนด์กับเบาะแสโอสถนักปรุงยา จัดให้ตามต้องการ!” นักปรุงยาร่างท้วมสูดลมหายใจลึก มือล้วงหยิบธนบัต
