ได้ยินเสียงเพรียกจากมิสเตอร์ประตูจริงหรือไม่เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดจนต้องอับอายในอนาคต ไคลน์ข้ามคำถามของหล่อนและกล่าวด้วยรอยยิ้มคลุมเครือ“เขาอาจไม่ได้หวังทำร้ายเจ้า เพียงแต่กำลังเรียกหาความช่วยเหลือ”เสียงเพรียกจึงมิได้แฝงจิตมุ่งร้ายหรือความบ้าคลั่ง แตกต่างจากเสียงพระผู้สร้างแท้จริง“ขอความช่วยเหลือจากดิฉัน? แต่ยิ่งได้ยินก็ยิ่งใกล้คลุ้มคลั่งเข้าไปทุกที่ หากไม่ได้ท่านช่วยเหลือเอาไว้ ปั่านนี้ดิฉันคงกลายเป็นสัตว์ประหลาดเรียบร้อยแล้ว” ฟอร์สตอบด้วยน้ำเสียงกังขาไคลน์ยังคงเผยรอยยิ้ม“นั่นเพราะเจ้ายังอ่อนแอเกินไป”“อ่อนแอเกินไป?” ฟอร์สพลันผงะอ้ำอึ้งชายหนุ่มอธิบายสั้นกระชับ
“ระดับตัวตนของเจ้ากับอีกฝั่ายห่างชั้นมากเกินไป เพียงลมหายใจแผ่วเบาของเขา ก็สามารถสร้างลมพายุฉีกทำลายร่างเจ้าได้ในพริบตา เพียงสายตาจ้องมองจากเขา ก็มากพอจะคร่าชีวิตเจ้าได้อย่างฉับพลัน แน่นอน หากเขาพยายามควบคุมพลังสักหน่อย ก็อาจสื่อสารกับเจ้าได้อย่างปรกติ เพียงแต่ว่า เขาต้องส่งเสียงผ่านอุปสรรคหลายต่อหลายชั้น หากอำนาจของเสียงมีน้อยเกินไป ก็อาจถูกทำลายระหว่างทางก่อนจะถึงหูใครสักคนเขาจึงไม่คิดควบคุมพลังตัวเองสักเท่าไร…สมมติว่าเขากำลังร้องขอความช่วยเหลือล่ะนะ”ระดับตัวตนแตกต่างเกินไป…เราจะเสียชีวิตทันทีหากถูกอีกฝั่ายจ้องมอง…หญิงสาวค่อนข้างตกตะลึงในถ้อยคำจากปากเดอะฟูล แต่หลังจากตรึกตรองสักพัก เธอเลือกเผยรอยยิ้มจืดชืดพลางตอบกลับ“นั
