กกว่าปรกติหลายเท่าทันใดนั้น กลุ่มคนราวเจ็ดถึงแปดเดินออกมาจากตึกสหภาพฯ พวกมันตรงเข้าไปในร้านกาแฟฝังตรงข้ามเพื่อสั่งอาหารเที่ยงซิลหรี่ตาลง ตรวจสอบรูปลักษณ์ของทุกคนอย่างละเอียดไม่มีใครน่าสงสัย…ขณะเธอเตรียมเบือนหน้ากลับไปมองประตูตึกสหภาพฯ เสียงเปิดประตูร้านกาแฟ ทำให้ซิลยังคงค้างสายตาอยู่กับกลุ่มคนเหล่านั้น และพบว่าชายคนหนึ่งในกลุ่ม ได้ถอดแว่นกรอบทองออกมาเช็ดด้วยชายแขนเสื้อ เนื่องจาก
ความชื้นภายในร้านและด้านนอกไม่เท่ากัน ส่งผลให้ฝั้าขึ้นแว่นอย่างมิอาจเลี่ยงซิลเหลือบมองโดยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ตาดำของเธอมีอันต้องหดเกร็งกะทันหันดวงตาคู่นั้น!ปากนั่น!รอยยิ้มแสนเหยียดหยัน!ลาเนวุส? ซิลรีบกระตุกคอกลับ ไม่กล้ามองนานกว่านั้นแม้แต่วินาทีเดียวผู้ชายคนเมื่อครู่มีผมสั้น ผิวสีแทน ใบหน้าขรุขระไม่เรียบเนียน รูปโฉมแตกต่างจากภาพวาดฝีมือออเดรย์ และแตกต่างจากใบค่าหัวข้องซิลวารัสยาร์ดค่อนข้างมาก ยกเว้นบริเวณดวงตาและริมฝีปาก สองจุดดังกล่าวมอบความคุ้นเคยอันน่าเหลือเชื่อให้แก่ซิล·เดียร์ชาความรู้สึกราวกับกำลังเย้ยหยันทุกคน…เราไม่ได้คิดไปเอง!
ลาเนวุสใช่ไหม? ต้องใช่แน่…ซิลรีบก้มหน้าลง สายตาจ้องมองแผ่นหินปูทางเดินเป็นเวลานาน…ณ บ้านตระกูลซาเมอร์หลังจากจบมื้ออาหารสุดหรู เจ้าของบ้านได้เรียกให้แขกมารวมตัวภายในห้องนั่งเล่น ก่อนจะเริ่มบทสนทนาไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ บางคนจับกลุ่มเล่นไพ่เท็กซัสโปั๊กเกอร์ข่าวลือน่าสนใจและเรื่อ
