ายซาเมอร์ระหว่างทาง จึงขอบคุณอย่างจริงใจ“ถือเป็นอีกหนึ่งมื้อเที่ยงในความทรงจำของผม อาหารรสชาติยอดเยี่ยมมาก ต้องขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ”“ราคารวมทั้งหมด สี่ปอนด์ แปดซูล จุดแพงอยู่ตรงแอลกอฮอล์สามขวด แต่ทั้งไวน์และแชมเปญล้วนเป็นของสะสมของลุคอยู่แล้ว เขามีตู้สำหรับแช่โดยเฉพาะเลยนะ” คุณนายซาเมอร์คนสวยเผยรอยยิ้มอ่อนโยนโดยไม่เปิดโอกาสให้ไคลน์แทรก“ลำพังงานของแมรีก็ทำเงินให้คุณได้สิบปอนด์แล้ว หากยังคงรักษาระดับนี้ไว้ได้ การจัดงานเลี้ยงแบบดิฉันก็ไม่ใช่เรื่องยาก ชนชั้นกลางอย่างพวกเรา ควรจัดงานเลี้ยงต้อนรับเพื่อนฝูง
เดือนละครั้ง ส่วนสัปดาห์อื่นก็เข้าร่วมงานเลี้ยงของเพื่อนฝูงสลับกันไป”ไคลน์ผู้ชาชินกับนิสัยโอ้อวดของหล่อน ทำเพียงยิ้มรับอย่างสุภาพ“ผมคงต้องรอให้มีรายรับต่อปีไม่ต่ำกว่า สี่ร้อยปอนด์เสียก่อน จึงจะมีกำลังทรัพย์มากพอสำหรับจัดงานหรูหราแบบมาดาม”เมื่อได้ยิน สตาร์ลิ่งเชิดคางขึ้นทันที่ เธอพยายามยกโค้งมุมปากอย่างสงวนกิริยา“สี่ร้อยสามสิบปอนด์ค่ะ… ต้อง สี่ร้อยสามสิบปอนด์”…ย่านอู่ต่อเรือไบลัมตะวันออก โรงเหล้าสหภาพแรงงานซิลสวมรองเท้าบูตช่วยเพิ่มส่วนสูง ติดหนวดเคราปกปิดใบหน้า องค์ประกอบโดยรวมจึงคลายเด็กผู้ชายตัวเล็ก
เธอพยายามนึกทบทวนภาพวาดล่าสุดของมิสออเดรย์ หวังสลักใบหน้าของบุคคลซึ่งอาจเป็นฆาตกรลงในความทรงจำจนไม่ลืมเลือนหากกาวินถูกฆ่าด้วยฝีมือมันจริง…ชายคนนั้นต้องปั้วนเปียนรอบโรงเหล้าแห่งนี้แน่
