กออกจากห้องบิลเลียด โดยไม่ลืมปิดประตูตามหลังเมื่อต้องเผชิญสายตาของมิสบอดี้การ์ดตามลำพัง ไคลน์รู้สึกประหนึ่งถูกจ้องมองด้วยผีสางนางไม้ มันรีบเรียบเรียงคำพูดอธิบายด้วยร่างกายสั่นเทาเจือจาง“ผมสืบจนทราบพิกัดบ้านบาโรเน็ตพาวน์ จึงเดินทางไปเยี่ยมเยียนเขากลางดึก…”ไคลน์เล่าเรื่องราวอย่างละเอียด เกี่ยวกับบทสนทนาระหว่างตนและราฟเตอร์·พาวน์ จากนั้นก็สอดแทรกทฤษฎีของตัวเอง“ผมคิดว่าเขาโกหกหลายเรื่อง ทายาทตระกูลไวเคาต์ไม่มีทางถูกคนรอบข้างชักจูงได้ง่ายขนาดนี้แน่”
“ในเมื่อเด็กสิบขวบสัมผัสถึงสิ่งผิดปรกติ แล้วราชวงศ์กับโบสถ์จะไม่ทราบเลยหรือ?”“หลังจากราฟเตอร์·พาวน์เริ่มเสียคน เขามีโอกาสได้พบสมาชิกตระกูลขุนนางจำนวนมาก หากมีความกล้าสักนิดปัญหาดังกล่าวก็จะถูกแก้ไขโดยง่าย”“ดังนั้น ผมจึงเชื่อว่าเขาพยายามปิดบังบางสิ่ง และเรื่องดังกล่าวต้องเกี่ยวข้องกับอาคารโบราณใต้ดินแน่”“ดูจากพฤติกรรมไม่หนี มีโอกาสเป็นไปได้มากกว่าวิญญาณมารจะถูกผนึกอยู่ในห้องดังกล่าวไปอีกนาน ดังนั้น ผมจึงวางแผนระเบิดทำลายทางเข้าอาคารโบราณ เพื่อไม่ให้ใครย่างกรายเข้าไปได้ เอ่อ…แต่ผมกังวลว่า ถ้าทำแบบนั้น อาจเกิดอุบัติเหตุจนทำให้วิญญาณมารหลุดจากผนึก”“ตกลง” มิสบอดี้การ์ด ชารอน ไม่ยืนยันว่าทฤษฎีไคลน์ถูกต้อง แต่ก็ไม่ปฏิเสธเช่นกันทันใดนั้น ไคลน์แสดงสีหน้าลังเล
“ผมไม่ทราบเทคนิคการใช้ระเบิด ก็เลยเตรียมจ้างนักวางระเบิดมืออาชีพ จากนั้นค่อยวาดแผนผังโครงสร้
