คลน์กำลังเอนหลังพิงเบาะของรถม้าสาธารณะแบบราง ปากขยับส่งเสียงพึมพำกับตัวเอง“นักสืบไอเซนการ์ดคนนั้นไม่ธรรมดา เนตรวิญญาณของเราบอกว่า ออร่าอารมณ์ของเขาเป็นสีฟั้าโดยไม่สั่นคลอน แสดงถึงความใจเย็นและเป็นเหตุเป็นผล รวมถึงสีม่วง บ่งบอกว่าเป็นคนเงียบขรึมเย็นชา ส่วนสีอื่นแทบไม่ปรากฏให้เห็นเลย สำหรับมนุษย์ทั่วไป นอกเสียจากจะเพ่งสมาธิจดจ่อกับบางสิ่งอย่างมากในยามปรกติ คนเราไม่มีทางคงอารมณ์เช่นนั้นได้นานแน่ สีของอารมณ์อื่นต้องปรากฏให้เห็นประปราย และจะแตกต่างกันเล็กน้อยตรง แต่ละคนมีสมาธิยาวนานไม่เท่ากัน หืม…เป็นไปได้ว่า นักสืบไอเซนการ์ดมีพรสวรรค์ทางด้านสังเกต หรือไม่ก็เป็นผู้วิเศษเส้นทางเกี่ยวกับการสังเกตโดยเฉพาะ”
รถม้าสาธารณะแบ่งออกเป็นสองชั้น คนขับต้องนำพาผู้โดยสารกว่า สี่สิบชีวิต ไปให้ถึงปลายทางสถานีเขตสะพานเบ็คลันด์ เมื่อไคลน์ได้สติกลับมา มันไตร่ตรองสิ่งแวดล้อมรอบตัวอย่างผ่อนคลาย สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ชื่นชมวิวทิวทัศน์อันงดงามด้านนอกพร้อมกับปล่อยเวลาให้ไหลผ่าน ส่วนใหญ่เป็นอาคารสูงสองสามชั้นสลับกันประปรายในบางครั้ง อาคารสีน้ำตาลสูงห้าชั้นจึงจะโผล่มาให้เห็น สิ่งนี้คือเทคโนโลยีการก่อสร้างสมัยใหม่ของอาณาจักร ถือเป็นช่วงปฏิวัติวงการสถาปนิกของโลเอ็นอย่างแท้จริงเมื่อลงจากสถานี ไคลน์เช่ารถม้าต่อไปยังถนนประตูเหล็กและลงหน้าผับวีรบุรุษโดยสวัสดิภาพปัจจุบัน ยังไม่ถึงเวลาลูกค้าแน่นร้าน เมื่อเปิดประตูเข้า
