ยไม่มีผู้ช่วยติดตามมา เป็นเพราะเพิ่งถึงเบ็คลันด์และกำลังยุ่งอยู่กับการตกแต่งบ้านใหม่หรือ? ไคลน์ครุ่นคิดพลางสวมโค้ทกระดุมสองแถว หมวกผ้าไหม และไม้ค้ำเลี่ยมเงินก่อนจะเปิดประตูนำพาตัวเองไปยังถนนมินส์เสาตะเกียงยังไม่สว่าง ส่งผลให้ถนนค่อนข้างมืดเมื่อเทียบกับช่วงค่ำ แต่อย่างน้อยอากาศก็ไม่ได้ย่ำแย่จนรู้สึกอึดอัดเหมือนกับเขตตะวันออกชายหนุ่มเช่ารถม้ามุ่งหน้าตรงไปยังถนนวิลเลียมส์ทันที่ และได้พบบริกรชายคนหนึ่งกำลังยืนรอหน้าบ้านหมายเลขแปด
บริกรชายในเสื้อกั๊กสีแดงและกางเกงขายาวสีอ่อน ทำการโค้งคำนับในลักษณะนอบน้อมเมื่อพบเห็นผู้มาเยือน“ทิวาสวัสดิ์ครับ นักสืบโมเรียตี้ใช่ไหม?”“ครับ ผมมีนัดกับมิสเตอร์คาเตอร์” ไคลน์พยักหน้ารับและเดินตามบริกรชายเข้าไปในบ้านหลังใหญ่เพียบพร้อมทั้งสวนดอกไม้และลานกว้างบ้านมีสองชั้น แต่ชั้นล่างกำลังอยู่ในสภาพวุ่นวาย เต็มไปด้วยอุปกรณ์ก่อสร้างวางระเกะระกะทุกมุม กรรมกรเดินผ่านไปผ่านมาเพื่อทำให้งานก่อสร้างคืบหน้ามิลเลอร์คาเตอร์มิได้สวมหมวก เพียงเดินปิดจมูกเข้ามาหาไคลน์“ต้องขออภัยกับความวุ่นวาย แต่ผมจำเป็นต้องต่อเติมให้เสร็จก่อนพาครอบครัวย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน จึงไม่สามารถสั่งให้คนงานหยุดงานชั่วคราวได้”เมื่อกล่าวจบ มิลเลอร์หันไปสั่งบริกรชายสวมเสื้อกั๊กสีแดง“ฝากคุมงานแทนด้วย”
เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่พาคนรับใช้ติดตัวขณะแวะไปหาเราเพราะแม้แต่บริกรชายก็ยังต้องคอยคุมงานก่อสร้าง… ไคลน์อม
