เช้าตรู่วันอังคาร ไคลน์ตื่นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติและเตรียมขนมปังสองแผ่น ชิ้นเนย เบคอนพร้อมทาน และกาแฟหนึ่งถ้วยพลางนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อย่างสบายใจขณะลิ้มรสอาหารมื้อเช้าอย่างง่ายหลังจากได้รับยันต์ ‘ถ้อยคำกัดกร่อน’ ชายหนุ่มผ่อนคลายความกังวลลงมาก มิได้อยู่ในภาวะตึงเครียดตลอดเวลาเหมือนช่วงก่อนเมื่อไคลน์อ่านหนังสือพิมพ์เบ็คลันด์โพสฉบับท้องถิ่นจบ มันหยิบหนังสือพิมพ์ทัสซอคขึ้นมาอ่านต่อ และได้เห็นบทความน่าสนใจบนหน้าสองของฉบับ :“ในช่วงเวลาตีสองของเช้าวันนี้ เกิดการยิงต่อสู้ภายในซอยอิฐแดงของเขตตะวันออก จากคำบอกเล่าของตำรวจสันนิษฐานว่าเป็นการปะทะกันระหว่างสองกลุ่มอันธพาล โดยหนึ่งในนั้นคือกลุ่มซีมังเกอชั่วร้าย”
กลุ่มซีมังเกอ…ซอยอิฐแดงของเขตตะวันออก…ไคลน์ผุดสมมติฐานน่าสนใจทันที่ มันรีบลุกจากโต๊ะอาหารไปหยิบแผนผังของเมืองเบ็คลันด์มากางอ่านเพียงกวาดสายตาอย่างคร่าวก็พบว่าซอยอิฐแดงอยู่ไม่ไกลจากถนนรัมขาวมากนัก สอดคล้องกับตำแหน่งล่าสุดของเอียน·ไรท์ เด็กคนนั้นเคยเดินเข้าไปในสำนักงานโทรเลขใจกลางถนนรัมขาวเอียน·ไรท์กบดานอยู่ในซอยอิฐแดง? ถ้าเช่นนั้น การยิงต่อสู้กันอาจเป็นศึกระหว่างหน่วยพิเศษของกองทัพ และหน่วยข่าวกรองสาธารณรัฐอินทิส ชักอยากทราบว่าผลลัพธ์ออกมาเป็นเช่นไร…ไคลน์หยิบเบคอนชิ้นสุดท้ายใส่ปากพลางเคี้ยวอย่างไม่รีบร้อนราวช่วงเช้าของเมื่อวาน ตนเขียนข้อความชี้แจ้งให้ทั้งสองฝังทราบเกี่ยวกับตำแหน่งของเอียน
