ินนำทางสตรีหมวกตาข่ายสีดำเข้ามาในบ้านเธอคุ้นเคยกับโครงสร้างภายในบ้านเป็นอย่างดี โดยไม่รอให้ไคลน์บอก สตาร์ลิ่งเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้นวมอย่างเป็นกันเองไคลน์ต้องการเข้าเรื่องทันที่ แต่เมื่อนึกถึงพฤติกรรมของสตาร์ลิ่ง·ซาเมอร์ ชายหนุ่มตัดสินใจซักถามด้วยรอยยิ้ม“ชาดำหรือกาแฟครับ”
ในสายตาไคลน์ คุณนายซาเมอร์มักใช้ชีวิตอย่างหรูหรา โดยเธอจะชื่นชอบการอวดโอ่มากเป็นพิเศษ“ไม่จำเป็น” สตรีอีกคนถอดหมวกปีกกว้างเค้าโครงหน้าตาจัดว่างดงาม แต่เมื่อนำทุกองค์ประกอบมารวมกัน ดันเกิดความขัดแย้งจนลดทอนความเลอโฉมลงโดยเฉพาะโหนกแก้ม ไคลน์มองว่ามันโดดเด่นเกินไป ส่งผลให้ใบหน้าโดยรวมดูแก่ชรากว่าอายุจริงเล็กน้อยค่อนข้างโมโห ค่อนข้างเศร้าโศก ค่อนข้างกระวนกระวายและค่อนข้างหวาดกลัว…ไคลน์อ่านอารมณ์หญิงสาวมิใช่เพราะมันได้รับพลัง ‘ผู้ชม’ มาอย่างปุบปับ แต่อากัปกิริยาของอีกฝั่ายบ่งบอกได้ชัดเจนเกินไป“นั่นสินะคะ ทั้งกาแฟและชาดำมิได้ช่วยแก้ไขปัญหา”สตาร์ลิ่งจัดท่านั่งให้งดงามตามแบบฉบับนิตยสารสตรี คางเชิดขึ้นด้วยมาดสง่างามเหนือคำบรรยาย “เธอชื่อแมรี·เกเลอร์หนึ่งในผู้ถือหุ้นของบริษัทโคอิม”
“คุณต้องการให้ผมช่วยอย่างไรหรือครับ คุณนายเกเลอร์” ไคลน์บนเก้าอี้นวมโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สองฝั่ามือวางลงบนต้นขา“ห้ามเรียกคุณนายเกเลอร์ เรียกแมรีก็พอ” แมรี·เกเลอร์เม้มปากเล็กน้อย “ดิฉันต้องการให้คุณสะกดรอยตามสามีเพื่อยืนยันว่าเขามีภรรยาน้อยจริง
