มีเทียนไขเพียงเล่มเดียวภายในห้องสลัว บรรยากาศกำลังเงียบงันประหนึ่งทุกสิ่งถูกแช่แข็งชั่วขณะหลายวินาทีถัดมา ผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นนักปรุงยาเปล่งเสียงพึมพำ“ในเมื่อนายจะลองเสี่ยง ฉันขอพิกัดบ้านไว้ได้ไหม เผื่อว่าจะตามไปเก็บศพภายหลัง”‘ถ้อยคำประชดประชันเหมือนสาปแช่ง แต่เราสัมผัสได้ว่าเขาพยายามโน้มน้าวไม่ให้เราทดสอบ’ไคลน์แสร้งไม่เข้าใจเจตนาดีของชายร่างท้วม เพียงหันไปพูดกับอสรพิษดำ“ทางรอดเดียวของผมคือการเสี่ยงโชค ถ้ายังมีโอกาสรอดแม้เพียงน้อยนิดก็ต้องพนันชีวิตไว้กับมัน ผมจะไม่นั่งรอให้ความตายคืบคลานเข้าหาโดยเด็ดขาด”
เนตรแห่งปัญญากำลังจะห้ามปราม แต่เมื่อได้ยินเช่นนั้นมันตัดสินใจปิดปากเงียบเพราะตนไม่มีทางรอดดีกว่านี้แนะนำแล้ว“ผมชอบคนแบบคุณ!” อสรพิษดำยิ้ม“ฉันเองก็ชอบคนแบบนาย เมื่อก่อนเคยมีเพื่อนฝูงนิสัยแบบนี้อยู่หลายคน แต่ปัจจุบันต้องคอยไปเยี่ยมหลุมศพพวกมันทุกปีพร้อมกับดอกไม้ช่อใหญ่”ผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นนักปรุงยายังคงประชดประชันไคลน์อย่างตลกขบขันเช่นเคย แต่น้ำเสียงของมันเจือความห่วงใยชัดเจนในคราวนี้ ถึงอสรพิษดำจะต่อสู้ได้เก่งกาจกว่าตนก็ไม่กลัวเพียงต้องการให้ไคลน์ทบทวนการตัดสินใจเสียใหม่‘ด้วยปากแบบนี้ มิสเตอร์นักปรุงยาไม่น่าจะอายุยืนสักเท่าไร’ไคลน์รำพันติดตลก แต่ก็รู้สึกขอบคุณจากก้นบึ้งเมื่อได้รับความห่วงใยจากคนแปลกหน้า
ชายหนุ่มยื่นกล่องบุหรี่โลหะบรรจุตะกอนพลังนักล่าให้กับผู้ช่วยของเนตรแห่งปัญญา
