ชายชรานับเงินสด สี่ร้อยปอนด์จากกระเปั๋าด้านข้างและส่งให้อสรพิษดำอสรพิษดำชำเลืองเพียงเล็กน้อย“ผมไว้ใจมิสเตอร์เนตรแห่งปัญญา”จากนั้นก็หยิบกล่องไม้ขนาดเล็กออกมาวางบนพื้น ตามด้วยการผลักกล่องให้ไถลมาหยุดหน้าเก้าอี้ไคลน์โดยไม่ชนกับสิ่งกีดขวางในวินาทีชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วสัมผัสผิวกล่อง เสียงเพรียกมายาชวนอาเจียนพลันดังแว่วในสมอง มาพร้อมอาการวิงเวียนศีรษะรุนแรง แต่ไคลน์เคยเผชิญสถานการณ์เช่นนี้นับครั้งไม่ถ้วนจนมีภูมิคุ้มกันแน่นหนา เสียงแหบพร่าเมื่อครู่เจ็บปวดน้อยกว่าคำสวดภาวนาจากมิสจัสติสด้วยซ้ำหลังจากหยิบขึ้นมาและเหยียดหลังตั้งตรง ไคลน์บรรจงเปิดกล่องไม้และพบว่าด้านในบรรจุ ‘ใบหูสีดำ’ สภาพคล้ายใบหูมนุษย์อย่างมาก สิ่งไม่ปรกติคือสีของมันดำคล้ำผิดปรกติรวมถึงจุดสีเขียวจากกระบวนการเน่าเปือย
“ใช้อย่างไร” ไคลน์ซักถามอสรพิษดำตอบเสียงผ่อนคลาย“ใช้มือเปล่าสัมผัส…ขอแนะนำให้กลับไปทดสอบในบ้านตัวเองตามลำพัง”ไคลน์ไม่ถามเซ้าซี้ เพียงปิดกล่องไม้และยัดใส่ไว้ในกระเปั๋าเสื้อ มันจงใจเผยรอยยิ้มขื่นขมพลางกล่าวเสริม“ชักเริ่มมึนหัวนิดๆ”บรรยากาศห้องกลับไปเงียบงันอีกครั้ง จนกระทั่งผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นนักปรุงยาเปิดประเด็นใหม่“มีใครขายผลึกแก่นน้ำพุเอลฟไหม?”เสียงของมันดังสะท้อนภายในห้องเงียบงันอยู่พักหนึ่งโดยไม่มีใครตอบกลับมิสเตอร์นักปรุงยาเม้มปากอย่างอารมณ์เสียพลางบ่นหมีกินผึ้ง“ให้ตายสิ ถามถึงเจ้านี่กี่ครั้งก็เงียบตลอด”
“
