ไม่กี่หนเมื่อออกคำสั่งคาสปาสเสร็จ มาริคเดินไปหาเก้าอี้นั่งหน้าบาร์เพื่อสั่งเบียร์นันวีลล์มาดื่มย้อมใจ สีหน้าแววตาเหม่อลอยเจือความหวาดผวาขณะกระดกแก้วซด…ณ บ้าน 15 ถนนมินส์ ไคลน์กลับถึงห้องและรีบทำกิจวัตรพื้นฐานอย่างการล้างหน้า จากนั้นก็ขึงผ้าม่านปิดห้องมิดชิดผ่านไปราวสิบนาที่ เมื่อชายหนุ่มไม่พบร่องรอยพลังวิญญาณแปลกปลอมภายในห้อง จึงตัดสินใจเริ่มพิธีกรรมอัญเชิญตัวเอง ตามด้วยการเข้าห้วงมิติเหนือหมอกเทาเพื่อตอบกลับไคลน์นำกายจิตลงมายังโลกมนุษย์เพื่อหยิบกล่องไม้บรรจุใบหูสีดำกลับเข้าไปในมิติเหนือหมอกเทา ไม่มีดาวแดงดวงใดกระเพื่อมหรือยุบพองในเห็นในสายตาชายหนุ่มเอนหลังพิงเก้าอี้เดอะฟูลพร้อมกับบรรจงเปิดกล่องไม้อย่างระมัดระวัง คราวนี้ไคลน์มิได้ยินเสียงเพรียกแหบ
พร่าชวนให้ปวดจิตเหมือนรอบก่อน คล้ายกับสายหมอกเทาไร้ก้นบึ้งช่วยระงับเสียงรบกวนจากภายนอกทั้งหมดไคลน์ถอนหายใจผ่อนคลาย ความกังวลเกี่ยวกับการทดสอบเริ่มบรรเทาลง มันมั่นใจว่าตนจะไม่ได้รับอันตรายมากนักหากสัมผัสใบหูสีดำด้วยมือเปล่าเมื่อครุ่นคิดถึงจุดนี้ ไคลน์ลองเสกให้ตัวเองไม่ได้ยินชั่วคราวพร้อมกับทดสอบผลลัพธ์‘ได้ผล…!’ชายหนุ่มผงกศีรษะอย่างพึงพอใจพลางเหยียดแขนออกไปจับใบหูสีดำปนจุดเขียวสัมผัสแรกคือความเย็นเฉียบและลื่นไหล แต่ไคลน์กลับไม่ได้ยิงเสียงของสุดยอดตัวตนลึกลับตามคำอธิบายของอสรพิษดำ‘ปิดกั้นเสียงสมบูรณ์เกินไป…? คงทดสอบบนนี้ไม่ได้สินะ…’ชายหนุ่มพ
