ละเบาะแสของโบรดี้จากบ้านหลังนั้น คงเข้าใจนะครับว่า การวิเคราะห์ของผมมีพื้นฐานจากคำอธิบายของพวกคุณ รวมถึงสภาพแวดล้อมจุดเกิดเหตุ”คุณนายดอริสพยักหน้ารับทันทีโดยไม่หันไปปรึกษาหลานชายด้านข้าง“ความเป็นมืออาชีพของคุณ ดิฉันไม่เคยเห็นจากนักสืบคนไหนมาก่อน…ตกลง!”ไคลน์หันไปหยิบเสื้อคลุม หมวก และไม้ค้ำ ก่อนจะเดินตามมาดามดอริสและหลานชายไปบนถนน
แตกต่างจากทิงเก็น ถนนหนทางภายในเบ็คลันด์ ส่วนใหญ่ปูทับด้วยซีเมนต์หรือไม่ก็ยางมะตอย ดังนั้นต่อให้เกิดฝนห่าใหญ่แต่ท้องถนนก็ไม่เปียกแฉะด้วยโคลนเหนียวระหว่างหญิงชรากำลังเดินนำทาง หลานชายของหล่อนเดินเข้ามาใกล้ไคลน์พลางกระซิบเสียงค่อย“ผมหวังว่าคุณจะพยายามตามหาโบรดี้อย่างสุดฝีมือ มันเป็นหนึ่งในเสาหลักการดำรงชีวิตเพียงไม่กี่อย่างของคุณย่านับตั้งแต่คุณปูั่และพ่อแม่ของผมจากไป หลังจากโบรดี้หายตัวเกิดความผิดปกติขึ้นกับคุณย่าหลายเรื่อง บางครั้งเธอเริ่มได้ยินเสียงประหลาดไม่มีอยู่จริง คุณย่าเอาแต่พูดว่าเธอได้ยินเสียงโบรดี้ส่งเสียงร้องแผ่วเบา”ไคลน์พยักหน้ารับ“ตกลง ผมจะทำอย่างสุดฝีมือ ว่าแต่ผมยังไม่ทราบชื่อคุณ”“เยอร์เก้น…เยอร์เก้น·คูเปอร์ นักกฎหมายอาวุโส”
บุรุษด้านข้างตอบฉะฉานเพียงไม่นานทุกคนก็มาถึงบ้านหมายเลขห้าสิบแปด ถนนมินส์และเดินเข้าไปในตัวบ้านสีทึบ“นี่คือชามอาหารของโบรดี้ และนี่คือกล่องใบโปรด มันมักหลับในนี้ทุกคืน”ใบหน้าเปียมริ้วรอยของดอริสปรากฏความกังวลและคาดหวังไค
