่อนสะกดจิตตัวเองให้หลับใหลด้วยภาวะเข้าฌานท่ามกลางโลกมายาพร่ามัว ไคลน์ไม่เห็นหรือไม่พบสิ่งใดเลยมีเพียงสายหมอกสีเทากว้างไกลสุดลูกหูลูกตา‘ข้อมูลไม่เพียงพอ ผลทำนายจึงล้มเหลว’
ไคลน์ชำเลืองมองกระดาษหนังบนโต๊ะทองแดงพลางพึมพำด้วยสีหน้าขื่นขมและจนปัญญาทันใดนั้น ร่างกายพลันอ่อนล้าหนักอึ้งมันตระหนักว่าเป็นผลพวงมาจากการต่อสู้อันเข้มข้นกับเชอรอน รวมถึงพิธีกรรมอีกหลายหนเพื่อทำลายเบาะแสคดี และยังมีการทำนายฝันดวงวิญญาณอย่างต่อเนื่องไคลน์ห่อหุ้มตัวเองด้วยพลังวิญญาณและส่งจิตลงจากมิติสายหมอกอย่างรวดเร็วถึงคราวกลับสู่โลกความจริงอีกครั้ง……….ค่ำคืนดังกล่าวเต็มไปด้วยฝันร้ายแสนยาวนาน ปลายทางในฝันมีทั้งการสำรอกอวัยวะภายในจนหมดสิ้นของโคเฮนรี รวมถึงฉากดันน์ผู้มีเลือดสีแดงสดชุ่มฉ่ำรอบริมฝีปาก……….เช้าวันถัดมา ไคลน์มีกำหนดการต้องเข้าเวรประตูยานิส จึงมาถึงบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬเช้ากว่าปกติ
มิสโรแซน มาดามโอเรียนน่า และพนักงานพลเรือนคนอื่นยังไม่มาทำงานมันเดินผ่านฉากกั้นและพบว่าประตูห้องทำงานหัวหน้าเปิดอ้ากว้าง ดันน์กำลังนั่งหลังโต๊ะทำงานตัวประจำในสภาพเหม่อลอยไม่สวมเสื้อตัวนอก มีเพียงเชิ้ตขาวและกั๊กดำตามมาตรฐานเครื่องแบบ ในมือถือถ้วยกาแฟค้าง สายตาจ้องมองกำแพงอันว่างเปล่าตรงหน้าอย่างไร้จุดหมายเส้นผมแห้งกรัง นัยน์ตาเทาเข้มปราศจากลักษณะแวววาวสีหน้าเผยให้เห็นสัญญาณความอ่อนเพลียชัดเจน‘แม้หัวหน้าจะผ่านอะไรมามาก แ