ต่การสูญเสียสมาชิกทีมสองคนในเวลาอันใกล้ เป็นใครก็คงทำใจยอมรับไม่ไหว’ไคลน์รู้สึกแน่นหน้าอกเมื่อหวนนึกถึงภาพสะท้อนบนกระจกเงาเมื่อคืน เลือดแดงสดชุ่มฉ่ำรอบริมฝีปากดันน์·สมิทขณะนั่งคุกเข่าข้างศพโคเฮนรีชายหนุ่มกำหมัดแน่นพลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่น
ผ่านไปราวยี่สิบวินาที่ ไคลน์ตัดสินใจแน่วแน่ มันเหยียดแขนออกไปเคาะบานประตูก็อกๆๆดันน์วางถ้วยกาแฟลงนัยน์ตาสีเทากลับมาปรากฏสัญญาณชีพอีกครั้ง“ผมรายงานไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้ว พวกเขาตอบกลับมาเบื้องต้นดังนี้ โบสถ์รัตติกาลจะชดเชยให้ครอบครัวของโคเฮนรี สามพันปอนด์ และกรมตำรวจจะมอบเงินชดเชยเพิ่มเติมอีก หนึ่งพันปอนด์ เพื่อสดุดีความกล้าหาญ”‘รวมเป็น สี่พันปอนด์ สำหรับครอบครัวชนชั้นกลาง เงินมากมายขนาดนี้คงมิอาจหาได้ตลอดชีวิต โคเฮนรีได้รับค่าแรงรายสัปดาห์เจ็ดปอนด์ เท่ากับปีละ สามร้อยหกสิบสี่ปอนด์ ถ้าเพิ่มโบนัสและรายได้เสริมเข้าไป รายรับต่อปีคงไม่ต่ำกว่า สามร้อยแปดสิบปอนด์แน่ สี่พันปอนด์จากโบสถ์และกรมตำรวจเทียบเท่าการทำงานตลอด สิบปีเต็ม หากจัดสรรอย่างถูกวิธีเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้สามารถสร้างรายได้มากถึงปีละ สองร้อยปอนด์โดยไม่ต้องทำงานอื่น แม้จะทดแทนการสูญเสียไม่ได้ แต่
ในกรณีนี้ถือว่าโบสถ์ชดเชยได้สมน้ำสมเนื้อมาก ไม่มีอะไรสามารถปลอบใจได้ดีกว่าเงินอีกแล้ว’ไคลน์ครุ่นคิดเหม่อลอยหลายเรื่อง ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา“พวกเราทำได้แค่นี้สินะครับ”แน่นอน ความตายของโคเฮนรีไม่ใช่คว
