ามผิดของโบสถ์รัตติกาลดันน์จัดปกเสื้อและกล่าวเสียงทุ้มต่ำ“คุณลงไปเข้าเวรแทนรอยัลได้แล้ว”“ครับ” ไคลน์ผงกศีรษะชายหนุ่มหันหลังและเดินกลับไปทางประตู จากนั้นก็ได้ยินเสียงแว่วคล้ายอีกฝั่ายพึมพำ“พวกเราจะส่งโคเฮนรีกลับบ้านภายหลัง”‘ส่งโคเฮนรีกลับบ้าน บิดามารดา พี่น้อง รวมถึงคู่หมั้นพวกเขาจะมีสีหน้าแบบไหนหลังจากทราบข่าว’
ไคลน์พลันแน่นหน้าอก มันตระหนักว่าตัวเองโชคดีมากเนื่องจากมีเวรประตูยานิส จึงไม่ต้องเดินทางไปร่วมงาน ไม่ต้องเผชิญความกดดันและอึดอัดใจจากสายตาเครือญาติไคลน์ทราบดีว่าวิธีคิดแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการหนีปัญหาแต่ด้วยความสัตย์จริง ไม่มีใครต้องการเผชิญบรรยากาศหม่นหมองจากครอบครัวโคเฮนรีแน่นอนพวกเขาเพิ่งสูญเสียคนสำคัญในชีวิต ไคลน์ไม่ต้องการได้ยินเสียงตำหนิด่าทอ ไม่ต้องการได้ยินเสียงร่ำไห้ประหนึ่งหัวใจแตกสลายของมารดาและคนรักชายหนุ่มเร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังประตูยานิสโดยไม่แวะซ้ายขวา และเปลี่ยนเวรกับรอยัลด้วยบรรยากาศเงียบงันโดยไม่มีใครกล่าวสิ่งใดออกมาชายหนุ่มนั่งเหม่อในห้องผู้คุมเป็นเวลานาน นาฬิกาพกถูกหยิบออกมาตรวจสอบเป็นบางคราว เพื่อให้ทราบว่ากาลเวลาเลือนผ่านไปอย่างเชื่องช้ามากเพียงใด……..
นานแค่ไหนไม่มีใครทราบได้ ไคลน์เริ่มได้ยินเสียงมายาซ้อนทับดังแว่วข้างหูทันใดนั้นหลังฝั่ามือปรากฏจุดสีดำเข้ม สี่แห่งเป็นทรงจัตุรัสทำให้ทราบทันทีว่า เป็นคำสวดภาวนาจากหนึ่งในสมาชิกชุมนุมไพ่ทาโรต์ หากไม่ใช่แฮงแมน
