”สตรีร่างเล็กจ้องมองฟอร์สพร้อมกับถามด้วยสีหน้าเป็นกังวล“เธอคิดว่ามิสออเดรย์จะมอบรางวัลตอบแทนให้เรามากแค่ไหน? หล่อนอาจมั่งคั่งชนิดเงินไม่กี่ร้อยปอนด์เป็นเพียงเศษเดน แต่ผลงานพวกเราก็ไม่ได้ประจักษ์ชัดสักเท่าไร”“ไม่จริงสักหน่อย พวกเราคือต้นตอทำให้คีลิงเกอร์ต้องเผยตัว บางทีอาจเป็นสาเหตุให้มันต้องรีบลงมือด้วยซ้ำ หน่วยผู้วิเศษจึงดักซุ่มโจมตีได้ง่ายขึ้น”ฟอร์สพยายามมองโลกในแง่ดี“มิสออเดรย์ใจกว้างเสมอ อาจไม่ได้ตอบแทนเต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่อย่างน้อยเธอคงมอบรางวัลให้สักครึ่งหนึ่งจากสัญญา”
“ขอให้เป็นแบบนั้น”ซิลสูดลมหายใจเต็มปอด สายตามองตรงไปด้านหน้า“ฉันอยากรู้ว่าใครจะมาขึ้นค่าหัวหนึ่งหมื่นปอนด์ของคีลิงเกอร์”“คงตกเป็นเปั้าอิจฉาของคนทั่วทวีปแน่ หากฉันมีเงินมากขนาดนั้น การเลื่อนเป็นผู้วิเศษลำดับ 7 หรือ 6 คงไม่ใช่ความฝันน่าเสียดาย พวกเราทำพลาดหลายหน”ฟอร์สค่อนข้างเสียใจ แต่ก็ยังหันไปตักเตือนเพื่อนสนิท“ซิล พวกเรายังไม่ควรรีบติดต่อมิสออเดรย์ในช่วงนี้ รอจนกว่าอีกฝั่ายจะพร้อมและติดต่อกลับมาหาเอง การตายของคีลิงเกอร์ยังมีปริศนาหลายจุด หากด่วนเข้าหามิสออเดรย์ เกรงว่าพวกเราอาจเป็นอันตราย”ซิลผงกศีรษะรับ ก่อนหันมาซักถามงุนงง“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันกำลังจะไปเขตราชินี”“รู้ก็แล้วกัน” ฟอร์สหัวเราะคิกคัก
……..หลังจากผ่านช่วงเช้าอันวุ่นวาย ไคลน์เดินทางถึงบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬพร้อมกับรายงานความคืบหน้าให้ดันน์·สมิ
