ท“หัวหน้าจากบรรดาเปั้าหมายการสืบสวนของผมเกี่ยวกับบุคคลซึ่งเคยมีความสัมพันธ์กับลาเนวุสมาก่อน ทั้งหมดล้วนเป็นเหยื่อ ไม่มีใครเกี่ยวข้องกับพลังพิเศษ”ดันน์วางศอกสองข้างลงบนโต๊ะทำงาน“ถ้าอย่างนั้น พักการสืบสวนของคุณไว้ก่อน จนกว่าสมาชิกคนอื่นจะมีความคืบหน้าเพิ่มเติม พวกเราคงเห็นภาพรวมชัดเจนกว่านี้ เหยี่ยวราตรีไม่สามารถนำกำลังคนทั้งหมดสืบสวนคดีเดียวได้ แบบนั้นอันตรายเกินไป”“ตกลงครับ”ขณะไคลน์กำลังจะลุกขึ้นและเดินออกไปทานอาหารกลางวัน เสียงเคาะประตูห้องทำงานดันน์ดังมาจากด้านนอก“เชิญ” ดันน์ขานตอบลุ่มลึก
ลูกบิดถูกหมุนและผลักเปิด ใบหน้าโรแซนปรากฏผ่านช่องว่าง“หัวหน้าคะ มีคนต้องการจ้างทำภารกิจ”‘ภารกิจ? คงเป็นลูกค้าของบริษัทหนามทมิฬกระมัง ไม่น่าใช่เหยี่ยวราตรี คราวนี้ผู้หลงผิดเป็นใครกัน?’ไคลน์เคลือบแคลงดันน์ครุ่นคิดก่อนมอบคำตอบ“คงต้องฟังคำขอร้องก่อน หากวุ่นวายหรือซับซ้อนเกินไปผมจะปฏิเสธอย่างนุ่มนวล”หัวหน้าเหยี่ยวราตรีจัดระเบียบเครื่องแต่งกายพลางเดินออกจากห้อง ผ่านฉากกั้นและตรงไปยังโซฟาห้องรับแขกด้านหลังเป็นไคลน์และโรแซนตามติดบนโซฟารับแขก สตรีสองนางกำลังนั่งด้วยสีหน้ากระวนกระวาย ทั้งคู่สวมชุดและหมวกดำสนิท ปราศจากสีสันโดยสิ้นเชิง
คนหนึ่งลักษณะค่อนข้างท้วม ผิวพรรณขาวเนียนคล้ายกับบำรุงมาอย่างดี ใบหน้าถูกบดบังด้วยหมวกปีกกว้างสีดำจนมิดชิดไคลน์รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาพิกล ราวกับเคยเห็นสองสาวจากไหนมาก่อนขณะพย
