่มหวังสลัดความรู้สึกเย็นสันหลังออกไปโดยเร็ว รวมถึงประสบการณ์ชวนขนหัวลุกหลังจากถูกเส้นใยสีดำกวาดผ่านร่างกาย
เมื่อประตูยานิสปิดตัวลง มันเหลียวมองกลับหลังตามสัญชาตญาณ ปากขยับพึมพำด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว…ถ้าต้องอยู่ในนั้นเป็นเวลานาน สภาพร่างกายและดวงวิญญาณจะไม่แย่เอาหรือ?…เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงต้องใช้อาสาสมัครรับงานผู้คุมด้านหลังประตู…ใกล้รุ่งสาง ไคลน์ใช้เทคนิคพิเศษเพื่อปิดตายประตูห้องนอนจากนั้นก็เปิดบานมุขหน้าต่างและกระโดดลงไปโดยไม่ลังเลความสูงชั้นสองไม่สามารถก่ออันตรายกับไคลน์ในสภาพปัจจุบัน ท่วงท่าร่อนลงพื้นเป็นไปอย่างชำนาญและมั่นใจรถม้าเหยี่ยวราตรีจอดแอบอยู่ฝังตรงข้ามไม่มีการสนทนาใดเกิดขึ้น รถม้าเคลื่อนตัวถึงโรงพยาบาลจิตเวชในเขตเหนือของเมืองทิงเก็นอย่างรวดเร็ว ไคลน์ปฏิบัติตามคำแนะนำของดันน์เคร่งครัด มันจอดรถม้าและอ้อมเข้าซอกหลืบของโรงพยาบาลในจุดอับแสงไฟ
ดันน์·สมิทกำลังยืนรออยู่ก่อนแล้ว“เข้าไปกันเถอะ” ดันน์ผงกศีรษะ“ผมสำรวจแล้ว แถวนี้ไม่มีใคร”“ครับ” ไคลน์รีบเดินตามติดในฐานะตัวตลกซึ่งกำลังจะเข้าไปในโรงพยาบาลจิตเวช ชายหนุ่มพลันนึกถึงบทพูดชื่อดัง ‘รู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน’ ขึ้นมาทันที่สภาพพื้นผิวขรุขระของกำแพงช่วยอำนวยความสะดวกให้พวกมันปืนไต่เข้าโรงพยาบาลจิตเวชง่ายดายดันน์หันกลับมามองพลางพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณเริ่มปฏิบัติการสองบุรุษหมอบคลานไปกับพื้นและเคลื่อนตัวอย่างเงียบงันผ่านสนามหญ้
