ลียบไปตามถนนสายล่าง ตลอดทางได้เห็นชาวเมืองแต่งกายด้วยเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง สีหน้าไร้อารมณ์ ร่างกาย
ผมแห้งคล้ายกับขาดสารอาหาร บางรายเสียชีวิตไปแล้วเนื่องจากอดอาหาร หรือไม่ก็ภาวะอากาศหนาวเย็นฉับพลันในทุกเดือน ผู้คนจำนวนไม่น้อยจะนอนตายบนถนนอย่างน่าอนาถ แต่ประชากรในถนนสายล่างกลับไม่ได้ลดลงเลยเนื่องจากบรรดาเกษตรกรตกงานและทาสจากทวีปใต้มักหนีขึ้นมาหาโอกาสในเมืองใหญ่แถวนี้เต็มไปด้วยเขตอุตสาหกรรมของเมืองทิงเก็น มีทั้งโรงเหล็ก โรงงานตะกั่ว โรงงานเซรามิก โรงพิมพ์ โรงงานโลหะโรงงานเครื่องจักร โดยทุกโรงงานถูกสร้างในละแวกใกล้เคียงกันขณะกำลังบิน ชายหนุ่มเหลือบเห็นปล่องไฟสูงตระหง่านรอบบริเวณดังกล่าวเต็มไปด้วยอากาศเสียและฝุั่นละอองรวมถึงสีออร่าหม่นหมอง แต่ยังดีกว่าถนนสายล่างเล็กน้อยสีอารมณ์มีลักษณะไม่ต่างกันมากนัก ประกอบด้วยอ่อนล้าด้านชา หดหู่ และเจ็บปวด แรงงานวัยสามสิบมีจำนวนเพียงหยิบมือไคลน์ตัดสินใจบินต่ำลงเพื่อเข้าไปสำรวจในระยะใกล้ แต่ทันใดนั้น จิตใจพลันเกิดความอ่อนแอจากภายในอย่างฉับพลัน
…กายจิตของตนยังทนต่อการถูกสะกดข่มรุนแรงไม่ไหวสินะไคลน์ตื่นตัวทันที่ แต่ขณะกำลังบินกลับบ้านบนถนนดารารัตน์ มันบังเอิญผุดไอเดียยอดเยี่ยมกว่านั้น…ในเมื่อตนถูก ‘อัญเชิญ’ ออกมาโดยพิธีกรรม ฉะนั้นเพียงยุติพิธีกรรมก็ถือเป็นการสิ้นสุดอัญเชิญแล้วไม่ใช่หรือ?ชายหนุ่มสงบจิตใจพร้อมกับเพ่งสมาธิตระหนักถึงสภาพแวดล้อมรอบตัวเพียงไม่นา
