นวางกระจัดกระจายบนโต๊ะกาแฟ รวมถึงเนื้อมนุษย์ถูกหั่นขวางวางแขวนบนราวผ้าเป็นระเบียบเรียบร้อยกระดูกบางชิ้นถูกเลาะอย่างพิถีพิถันและทำความสะอาดก่อนนำมาวางกองสุ่มไว้ข้างประตูหน้าเหนือสุดกองกระดูกคือศีรษะมนุษย์ในสภาพดวงตาเบิกกว้าง เจ้าของไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก …ดัคโฮล์มใบหน้าอ้วนท้วนของมันยังแผ่บรรยากาศเป็นมิตรคล้ายกับยังมีชีวิต สิ่งน่าประหลาดใจคงหนีไม่พ้น ‘กลิ่น’ ภายในบ้านบรรยากาศชวนสยองขวัญหลังนี้กลับไม่ปรากฏกลิ่นสาบใดแม้แต่น้อย
ในฐานะอดีตแพทย์คลินิกก่อนผันตัวมาเป็นนักแต่งนิยายขายดีและลำดับ 9 ผู้ฝึกหัด ฟอร์สย่อมเคยเห็นศพคนตายรวมถึงอวัยวะมามาก เธอใช้มือลูบหลังซิลอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้อีกฝั่ายสำรอกอ้วกออกมา สายตากวาดมองรอบห้องอย่างใจเย็น“คีลิงเกอร์? พลเรือโทแห่งวายุคีลิงเกอร์?”“หมอนั่นตระหนักว่าดัคโฮล์มกำลังสืบหาเบาะแสคนจรจัด จึงตามมาเก็บถึงบ้าน?”“ไม่แน่ว่า ดัคโฮล์มอาจพบเบาะแสของมันและพยายามแกะรอย แต่กลับเป็นฝั่ายถูกแกะรอยเสียเอง”ซิลยังคงต่อสู้กับการวิงเวียน เธอฝืนพูดด้วยน้ำเสียงตึงเครียด“สมกับฉายาโจรสลัดเจ้าเล่ห์และไร้ความปรานี คงไม่มีคำใดนิยามสมบัติวิเศษของหมอนั่นได้ดีกว่า ‘พิสดาร’ อีกแล้ว”“…เจ้าเล่ห์”
ทันใดนั้น ฟอร์สรีบโพล่งขึ้น“หมอนั่นอาจดักซุ่มอยู่แถวนี้ก็ได้! เพื่อตรวจสอบว่าใครคือตัวการจ้างวานให้ดัคโฮล์มสะกดรอย!”ซิลพลันตัวแข็งที่อ ปากขยับอย่างลนลาน“…มีโอกาสสูงมาก”อีกฝั่ายคือลำดับ 6 ผู
