กษ์แห่งดวงจันทร์ณ สุสานราฟาเอลไคลน์สวมสูทสีดำยืนเงียบงันในมุมหนึ่งของสุสาน กระเปั๋าเสื้อมีผ้าเช็ดหน้าสีขาวพับไว้เรียบร้อย มือขวากำลังถือบุปผาหลับใหลดันน์ ฟราย เลียวนาร์ด และโคเฮนรี่รับภาระเดินแบกโลงศพวางลงในหลุมใหญ่อย่างนุ่มนวลโรแซนสวมเดรสดำสนิท ดอกไม้ขาวประดับศีรษะ เมื่อเห็นดินสีน้ำตาลเริ่มกลบถมหลุม หล่อนพลันร่ำไห้เสียงดัง“ใครก็ได้ช่วยบอกฉันที…นี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหม ไม่ใช่การอำเล่นใช่ไหม…ทำไมเขาถึงคลุ้มคลั่ง…ทำไมถึงต้องดื่มโอสถเข้าไป ทำไมถึงเลือกเป็นผู้วิเศษ ทำไมโลกนี้ต้องมีวิญญาณ
ร้ายและสัตว์ประหลาด…ไม่มีวิธีไหนปลอดภัยกว่านี้แล้วหรือ…”ไคลน์ยืนมองเหตุการณ์จนกระทั่งโลงศพของนีลล์ถูกดินกลบอย่างสมบูรณ์…จนกระทั่งการมีตัวตนของชายชราผู้หนึ่งถูกตัดขาดจากโลก“ขอให้เทพธิดาอวยพรคุณ”ชายหนุ่มวาดสัญลักษณ์จันทร์แดงกลางหน้าอกพร้อมกับเดินไปด้านหน้าสองก้าวบุปผาหลับใหลถูกโยนไว้เหนือหลุมศพ“ขอให้เทพธิดาอวยพรคุณ”ดันน์ ฟราย และคนอื่นต่างทำสัญลักษณ์บนหน้าอกแบบเดียวกัน จากนั้นก็กล่าวคำส่งท้ายโดยเรียงลำดับตามเข็มนาฬิกาไคลน์เงยหน้ามองปั้ายหลุมศพ มันเห็นภาพขาวดำของชายชราผู้หนึ่ง
นีลล์สวมหมวกสักหลาดสีดำตัวโปรด รอบหมวกมีไรผมสีเทาแซมออกมาประปรายบ่งบอกถึงอายุ รอบริมฝีปากและดวงตาปรากฏรอยเหี่ยวย่น นัยน์ตาสีแดงเข้มขุ่นมัวเขาไปสบายแล้ว…ไม่ต้องเผชิญความโศกเศร้า เจ็บปวด หรือหวาดกลัวอีกต่อไปมีถ้อยคำจารึกประโยคหนึ่งถูกเ
