ปลอดผู้คน ไม่อย่างนั้น แขกของโรงแรมได้กลายเป็นพวกเสียสติกันหมดแน่ และจะเอาแต่สรรเสริญดวงอาทิตย์อย่างบ้าคลั่ง แล้วใครจะไปก่อน คุณหรือฟราย”ดันน์ถามขณะมองไคลน์“ผมเอง” ชายหนุ่มอมยิ้ม“ตอนนี้ยังไม่ดึกมาก ผมจะได้กลับมาหลับยาวทีเดียวผลัดเวรรอบละสองชั่วโมงใช่ไหม”
“ถูกต้อง ฟราย คุณเดินตามไคลน์ไปด้วย จะได้ทราบว่าต้องผลัดเวรในจุดใด”ดันน์หันไปมองผู้เก็บซากศพ ก่อนหน้านี้ หลังจากทั้งสามแยกย้ายกันไปสอบปากคำชาวบ้านราวสองชั่วโมง ดันน์ได้มอบ3-0782 ให้ฟรายถือแทนกลางคัน เพราะตัวมันใกล้ถึงขีดจำกัดเต็มที่ ส่วนฟรายและไคลน์ได้ฟืนฟูร่างกายมาแล้วบางส่วนเพราะอยู่ห่างจากรัศมีเกิน สิบห้าเมตรเป็นเวลานานสำหรับฟราย มันจะถือ 3-0782 ได้อีกไม่เกินสามชั่วโมงหากต้องผลัดเวรนานสองชั่วโมงเต็ม เกรงว่าเวลาจะกระชั้นชิดเกินไปถ้าเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันขึ้น ฟรายอาจกลายเป็นไอ้งั่งตลอดกาล ดันน์จึงแสดงสีหน้าโล่งใจเมื่อเห็นไคลน์เป็นผลัดแรก“ตกลง”ผู้เก็บซากศพ ฟราย นำตราศักดิ์สิทธิ์แห่งสุริยันที่บิดเบือนออกจากกระเปั๋าเสื้อและยื่นให้ไคลน์
ชายหนุ่มรับไว้ด้วยสีหน้าสนใจ แผ่นโลหะดังกล่าวค่อนข้างอบอุ่น คล้ายกับมีของเหลวอุณหภูมิสูงบรรจุอยู่แสงสว่างอ่อนโยนแผ่ออกมาเป็นระยะพร้อมกลิ่นหอมสดชื่น ลักษณะของแสงคล้ายคลื่นกระเพื่อมเล็กๆขณะเดียวกัน ไคลน์สัมผัสได้ว่า ตราศักดิ์สิทธิ์แห่งสุริยันกำลังชะล้างจิตใจตนให้บริสุทธิ์ผุดผ่อง ปราศจากมลทินแน่นอน สมบั
