มหาเทพผู้ปราดเปรื่องและทรงพลัง…พระผู้สร้างต้นกำเนิด…ไคลน์เอนหลังพิงเก้าอี้พลางขบคิดตามคำพูดของเด็กหนุ่มชาวเงินพิสุทธิ์มันไม่ประหลาดใจกับคำว่าพระผู้สร้างต้นกำเนิด เพราะตำนานของทุกศาสนาหลัก ไม่ว่าจะเป็นพระคัมภีร์วายุสลาตันพระคัมภีร์รัตติกาล รวมถึงพระคัมภีร์ของโบสถ์อื่น ล้วนระบุตรงกันว่าพระผู้สร้างต้นกำเนิดคือตัวตนยิ่งใหญ่เหนือทั้งปวงแม้กระทั่งชุมนุมแสงเหนือก็ยังเชื่อว่าพระผู้สร้างแท้จริง คือแก่นแท้ที่สืบทอดพลังจากพระผู้สร้างต้นกำเนิดแต่นี่คือหนแรกที่ไคลน์เคยได้ยินวลี ‘มหาเทพผู้ปราดเปรื่องและทรงพลัง’เพราะเทพธิดารัตติกาล เทพวายุสลาตัน หรือเทพแห่งจักรกลไอน้ำ ไม่เคยมีพระองค์ใดกล้าเรียกขานตนเองด้วยนามสูงส่งเช่นนั้น
หากเมืองเงินพิสุทธิ์อยู่บนดินแดนเทพทอดทิ้งจริง ย่อมต้องแปลว่า ดินแดนเทพทอดทิ้งตั้งอยู่สักแห่งบนโลกใบเดียวกับตน‘มหาเทพผู้ปราดเปรื่องและทรงพลัง’ คงเป็นอีกหนึ่งนามสำหรับเรียกขานพระผู้สร้างต้นกำเนิด โดยใช้ในบทคาถาพิธีกรรมเผ่าพันธุ์มนุษย์สมัยอดีตขณะครุ่นคิด ไคลน์ชำเลืองเด็กหนุ่มผมน้ำตาลตรงหน้าเป็นระยะ สีอารมณ์ของอีกฝั่ายแฝงความเจ็บแปลบทุกข์ระทมเมื่อเดอร์ริคตระหนักถึงสายตาจากเดอะฟูล มันรีบก้มหัวลงต่ำในลักษณะนอบน้อมเด็กหนุ่มพยายามรวบรวมประวัติศาสตร์ของเมืองเงินพิสุทธิ์ซึ่งบุพการีเคยอบรมสั่งสอนตั้งแต่ยังเล็ก“เมื่อถึงคราวตะวันดับ เมฆหมอกเหนือฟั้าครามถูกฉีกทำลาย พายุสายฟั้าเกรี้ยวกราดแผ่
