ึ้นราวสามเดือนก่อน”ไม่ผิดแน่ ใครบางคนมาที่นี่เมื่อสามเดือนก่อนและขโมยกะโหลกศีรษะกลับไปไคลน์พยักหน้ารับสามเหยี่ยวราตรีเดินกลับหมู่บ้านลามุดก่อนท้องฟั้าจะมืดสนิท พวกมันเช่าห้องสำหรับ สองคน เพราะต้องมีหนึ่งคนคอยรับหน้าที่พา 3-0782 พเนจรให้ไกลจากชาวบ้านเกินกว่ารัศมีสิบห้าเมตร ทั้งสามต้องผลัดเวรกันทุกสองชั่วโมงเพื่อให้คนที่เหลือฟืนฟูตัวเองจากผลข้างเคียงชำระล้างของ 3-0782
ด้วยเหตุนี้ การจองห้องพักสำหรับ สองคนจึงนับว่าเพียงพอหลังจากเสร็จมื้ออาหารเย็นเรียบง่าย ดันน์ ฟราย และไคลน์ต่างแยกย้ายไปตามบ้านเพื่อดำเนินการสอบสวนเพิ่มเติมเจาะจงเน้นถามเฉพาะบุคคลที่เคยอาศัยในหมู่บ้านลามุดเป็นเวลานานในสถานการณ์เช่นนี้ ตรากรมตำรวจสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด…“คุณตำรวจ ทำไมถึงถามอะไรพิสดารนัก คุณอยากรู้ไปทำไม ว่าผมเคยไปเล่นที่ปราสาทในสมัยเด็กและได้รับบาดแผลหรือไม่…ต้องแน่นอนอยู่แล้ว! มีเด็กคนไหนไม่เคยได้แผลตอนเล่นซนบ้าง ผมเองก็เคยถูกเศษหินบนภูเขาบาดจนเลือดออก ไม่ห่างจากเขตปราสาทโบราณมากนัก”ชายผมทองวัยราวสี่สิบขมวดคิ้วขณะตอบคำถามสุดพิสดารของไคลน์ แต่มันก็ยอมเล่าทุกสิ่งออกมาตามจริง
นี่คือชาวบ้านรายที่สิบสี่ หลังจากชายหนุ่มตระเวนเคาะประตูสอบถามหลายหลัง จากบรรดาจำนวนเหล่านั้น มีเพียงสองคนที่จำได้ว่าตัวเองเคยได้รับบาดแผลในวัยเด็กดูเหมือนสมมติฐานของหัวหน้าจะถูกต้องไคลน์ผงกศีรษะเล็กน้อยพร้อมกับเก็บตราตำรวจเข้ากระเปั๋าเ
