สื้อ มันหันไปยิ้มให้ชาวบ้านคนดังกล่าว“ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ ผมไม่รบกวนแล้ว”ขณะชายหนุ่มหันหลังเดินออกจากบ้าน ชายผมทองตะโกนเรียกไล่หลัง“คุณตำรวจ! คุณสนใจปราสาทโบราณหลังนั้นหรือ ผมมีภาพวาดสีน้ำมันเก่าแก่อยู่ภาพหนึ่ง คุณอยากเห็นไหม กล่าวกันว่าเป็นภาพวาดบารอนคนแรกของหมู่บ้านแห่งนี้ ปูั่ของปูั่ของปูั่ผมขโมยมาจากปราสาทบนภูเขาเมื่อนานมาแล้ว มันคือภาพเหมือนของบารอนลามุดตัวจริงเสียงจริง! คุณตำรวจสนใจไหม มันเป็นถึงสมบัติเก่าแก่เชียวนะ!”
ถ้าเป็นสมบัติเก่าแก่จริง ครอบครัวของนายคงขายกินเพื่อเสพสุขไปนานแล้วหมอนี่กล้าโกหกต่อหน้าตำรวจเชียวหรือ ชักปืนขู่ให้กลัวสักหน่อยดีไหมไคลน์พึมพำในใจ ก่อนจะถามหยั่งเชิงด้วยมาดนักต่อราคาจากโลกเก่า“ไว้ผมเห็นกับตาก่อน ค่อยยอมเชื่อว่าเป็นสมบัติเก่าแก่จริงหรือไม่”ชายผมทองฉีกยิ้มกว้าง มันรีบเดินกลับเข้าไปในบ้าน…จนกระทั่งเดินออกมาอีกครั้งพร้อมกับภาพวาดสีน้ำมันขนาดค่อนข้างใหญ่ไคลน์เพ่งพิศภาพวาดอย่างตั้งใจ มันเห็นใบหน้าลักษณะอ่อนโยนของชายผิวสีแทนคนหนึ่ง ดวงตาลุ่มลึกคล้ายกับผ่านร้อนผ่านหนาวนับไม่ถ้วน เส้นผมขาวโพลนผิดธรรมชาติ คงกำลังสวมวิกอยู่
หือ…ทำไมถึงได้ละม้ายคล้ายมิสเตอร์อะซิกนัก…นัยน์ตาไคลน์เริ่มสั่นเทา มันชำเลืองมองติ่งหูข้างขวาของชายในภาพวาดโดยไม่รู้ตัวแล้วก็ได้พบกับไฝอันเป็นเอกลักษณ์…ตำแหน่งเดียวกับอะซิกทุกประการ!
