าวถอดชุดเดรสหรูหราและรองเท้าเต้นรำออกโดยมีแอนนี่คอยช่วย จากนั้นก็หยิบชุดคลุมสีดำยาวมาสวมทับออเดรย์เดินมายังหน้ากระจกพร้อมกับจัดระเบียบร่างกายให้เรียบร้อย เมื่อมั่นใจว่าทุกอย่างลงตัว เธอใช้สองมือเลื่อนฮู้ดขึ้นมาคลุมศีรษะไว้มิดชิดใบหน้าเกินกว่าครึ่งอยู่ภายใต้เงามืด เหลือเพียงริมฝีปากอวบอิ่มน่าจุมพิตเท่านั้นที่ยังปรากฏให้เห็น
เสื้อคลุมดำยาว ใบหน้าปกปิดมิดชิดคล้ายกับจอมเวทลึกลับ…นี่คือสิ่งที่ตนใฝั่ฝันมาตลอด!ออเดรย์ยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างมีความสุขทันใดนั้นพลันฉุกคิดบางสิ่ง เด็กสาวรีบดึงฮู้ดลงและสวมหมวกตาข่ายปกปิดใบหน้า ก่อนจะดึงฮู้ดกลับขึ้นไปคลุมศีรษะดังเดิมแบบนี้ไม่มีใครจดจำตนได้แน่“ไม่เลว!”ขณะกำลังยัดท่อนขาเรียวยาวเข้าไปในรองเท้าบูตหนัง ออเดรย์หันไปพูดกับแอนนี่“รอฉันอยู่ที่นี่นะ ไม่ว่าใครจะเข้ามาก็ห้ามเปิดประตูให้เด็ดขาด!”แอนนี่จ้องมองเด็กสาวอย่างจนปัญญา“ต้องรีบกลับก่อนหนึ่งชั่วโมงนะคะ”
“เชื่อฉันเถอะน่า เคยผิดสัญญาด้วยหรือ?”ออเดรย์ฉีกยิ้มกว้างพร้อมกับโน้มตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยเธอจุมพิตแอนนี่ตรงแก้มและสวมกอดตามมารยาทถัดมา เด็กสาวเดินเข้าไปในประตูลับพลางจัดระเบียบฮู้ดให้เข้าที่เข้าทางเป็นครั้งสุดท้ายจนกระทั่งสุดทางเดิน ออเดรย์เปิดประตูออกมายังด้านข้างของคฤหาสน์โดยมีรถม้าจอดรอรับล่วงหน้ากายลินยืนกำลังหลบในร่มเงา หลังจากเห็นเด็กสาวเดินเข้าใกล้ มันกล่าวชมจากใจ“การแต่งกายแบบนี้…ช่างเหมือนกับวลีท
