ี่จักรพรรดิโรซายล์มักพูดบ่อยครั้ง…เท่มาก!”“ขอบคุณค่ะ”ออเดรย์ดึงชายชุดคลุมพร้อมกับถอนสายบัวด้วยกิริยามารยาทชดช้อยคนทั้งสองขึ้นรถม้าออกจากคฤหาสน์ ก่อนจะถึงบ้านหลังเปั้าหมายในอีกสิบนาทีถัดมา
ด้านนอกบ้าน เด็กสาวพบผู้ฝึกหัดฟอร์สและเพื่อนสนิทของเธอ ซิล·เดียร์ชา ซึ่งทั้งสามเพิ่งพบกันในงานเลี้ยงเมื่อไม่กี่นาทีก่อนฟอร์สผมน้ำตาลหยักศกเล็กน้อย นัยน์ตาฟั้าคราม มอบบรรยากาศเกียจคร้านรอบตัว เธอชี้นิ้วไปยังซิล·เดียร์ชาพร้อมกับอธิบายให้กายลินและออเดรย์ฟัง“หล่อนเป็นนักโน้มน้าวตัวฉกาจ สามารถอำนวยความสะดวกให้พวกคุณได้รับสินค้าที่ต้องการ”ซิล·เดียร์ชาเป็นหญิงสาวร่างเล็ก ส่วนสูงไม่น่าจะเกิน1.5 เมตร ใบหน้าอ่อนเยาว์ คล้ายกับยังไม่บรรลุนิติภาวะเธอมาในชุดฝึกอัศวินทรงโบราณ ผมเผ้ายุ่งเหยิงคล้ายกับมิได้ใส่ใจดูแล แต่บรรยากาศรอบตัวสง่างามน่าเกรงขามออเดรย์เคยพบเธอมาแล้วหลายหน เด็กสาวกล่าวทักทายอีกฝั่าย“มิสซิล ฝากด้วยนะคะ”“ด้วยความยินดี”
ซิลยิ้มให้และผายมือตามมารยาทขณะทุกคนกำลังเดินตามกายลินเข้าไปในบ้าน วัตถุบางชนิดหล่นกระแทกพื้นจนเกิดเสียงกังวานออเดรย์รีบมองไปทางต้นเสียง เธอเห็นใบมีดทรงสามเหลี่ยมขนาดเล็กตกอยู่ใต้ฝั่าเท้าของซิล·เดียร์ชา คมมีดบางเฉียบจนส่องประกายแวววาวสองสาวประสานสายตากันโดยไม่มีใครกล่าวสิ่งใดเป็นเวลานานผ่านไปราวยี่สิบวินาที่ ซิลก้มตัวลงเก็บใบมีดสามเหลี่ยมพร้อมกับนำไปซ่อนตรงต้นขาตามเดิม“เหตุการณ์ไม่
