นจดหมายส่งไป”ไคลน์พยักหน้า“มิสเตอร์อะซิก ผมนึกว่าคุณจะไปเที่ยวอ่าวเดซี่ในวันหยุดยาวเสียอีก”“ไม่ดีกว่า ทางใต้ร้อนเกินไป ผมไม่ต้องการอาบแดด ดูสีผิวของผมสิ ดำขนาดนี้แล้ว อยากไปทางเหนือมากกว่า แถบอาณาจักรหนาวเย็น เช่นตอนเหนือของฟุซัค แถวนั้นมีลานสกีมากมาย หรือไม่ก็เดินชมวิวพลางล่าสิงโตทะเล”อะซิกผิวสีแทนอมยิ้มขณะอธิบายผมก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน…นับตั้งแต่เข้าร่วมเหยี่ยวราตรี อิสระของตนพลันหายไปกับสายลมอิจฉาคนมีเวลาว่างชะมัด!
หลังจากมื้อเที่ยงจบลง ไคลน์เดินทางกลับบ้านและทบทวนวิชาเครื่องรางกับยันต์ มันต้องการสร้างยันต์ระดับสูงพกติดตัวไว้สำหรับผู้วิเศษเส้นทางนักทำนายแสนอ่อนแอ ตัวช่วยทั้งสองประเภทมีผลมากในการต่อสู้ระยะประชิด…บ่ายสามโมงตรง ไคลน์ล็อกห้องมิดชิดและรูดม่านปิดสนิทจากนั้นก็สร้างกำแพงวิญญาณล้อมรอบตัวเองท่ามกลางโถงใหญ่เหนือมิติสายหมอก มันกำลังนั่งบนเก้าอี้ประธานชุมนุมไพ่ทาโรต์ เบื้องหน้ามีโต๊ะโลหะทองเหลืองทอดยาวพร้อมกับเก้าอี้ซ้ายขวาฝังละสิบสายตาชำเลืองภาพฉายเลือนรางของแฮงแมนและจัสติสร่างทั้งสองกำลังปรากฏบนเก้าอี้ตัวเดิมหลังจากถูกอำนาจลึกลับกระชากเข้ามาในมิติหืม? อารมณ์ของมิสจัสติสไม่ปรกติกังวล กระสับกระส่าย และสับสน
ความสนใจไคลน์เพ่งไปยังสุภาพสตรีคนเดียวในชุมนุมไพ่ทาโรต์ทันที่คงไม่มีถ้อยคำใดบรรยายความรู้สึกปัจจุบันของออเดรย์·ฮอลล์ได้แน่ หลังจากเพิ่งได้ยินสุนัขตัวโปรดพูดภาษามนุษย์ใ
