“เบาะแสโอสถตัวตลก”…ณ เก้าอี้ประธานชุมนุมไพ่ทาโรต์ ไคลน์พึมพำประโยคซ้ำเจ็ดครั้งพร้อมกับเอนหลังพิงอย่างผ่อนคลายมันหลับใหลภายในเวลารวดเร็วสภาพแวดล้อมพลันแปรเปลี่ยนเป็นบรรยากาศเงียบสงบการมองเห็นค่อนข้างพร่ามัว ภาพฉายบิดเบี้ยววูบวาบ คล้ายกับมองโลกผ่านหยาดน้ำค้างบนกลีบดอกไม้ยามเช้าที่โยกเอนตามสายลมเมื่อเวลาผ่านไป จิตไคลน์เริ่มชัดเจนมั่นคงมันมองเห็นเตาผิง มองเห็นเก้าอี้โยกที่มีหญิงชรานั่งอยู่ เธอสวมชุดสีขาวสลับดำถึงจะมองไม่เห็นใบหน้าเพราะอีกฝั่ายกำลังก้มศีรษะ แต่ความรู้สึกประหลาดได้บอกกับไคลน์ว่า เธอคือหญิงชราที่มีอายุ
ค่อนข้างมาก โดยสัญชาตญาณของตนก็ยืนยันไปในทิศทางเดียวกันหญิงชรากำลังหันหน้าเข้าหาโต๊ะไม้ บนโต๊ะมีกระปั๋องดีบุกและหนังสือพิมพ์วางอยู่“นี่มัน”เป็นภาพที่คุ้นตาอย่างมาก และไคลน์ก็นึกออกภายในไม่กี่อึดใจไม่ผิดแน่ ที่นี่คือห้องรีเอล·บีเบอร์!หญิงชราในนิมิตคือมารดาของรีเอลที่เสียชีวิตภายในบ้านมันไม่มีทางลืม เพราะนี่คือเหตุการณ์แรกที่ไคลน์ได้เผชิญความสยดสยองจนคลื่นไส้อาเจียนไม่หยุดพัก“นี่คือเบาะแสของโอสถตัวตลก?”ขณะกวาดสายตามองรอบห้องเพื่อหวังพบเงื่อนงำ ภาพรอบตัวเริ่มเปลี่ยนผันอีกครั้งคราวนี้เป็นโกดังสินค้าสีเทา อยู่ในส่วนลึกสุดจากบรรดาอาคารหลายหลัง ภายในห้องมีเศษกระดูกสีขาวแตกหักกระจัด
กระจายเกลื่อน รวมถึงก้อนเนื้อสีแดงที่แหลกเหลวคล้ายกับถูกหินใหญ่ทุบใส่กึ่งกลางคลังสินค้าปรากฏวัตถุทรง
