รีฟเวอร์ตัวโปรด ซูซี่ มันกำลังเฝั้ามองเจ้านายอย่างเงียบงันเช่นทุกครั้งออเดรย์ถอนหายใจโล่ง เธอรีบทำเครื่องหมายจันทร์แดงกลางหน้าอก จากนั้นก็เดินไปหาสุนัขแสนรู้พร้อมกับเท้าเอว“ซูซี่! แบบนี้ไม่ถูกต้อง เธอเป็นผู้ชม ไม่ใช่นักถ้ำมอง ผู้ชมต้องเฝั้าสังเกตเปั้าหมายอย่างสง่าผ่าเผย”หลังจากดุเสร็จ ออเดรย์รีบเร่งฝีเท้าตรงไปที่ห้องนอนตัวเองเนื่องจากเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว แต่ขณะกำลังเปิดปิดประตูเด็กสาวเกิดฉุกคิดไอเดียประหลาด“มิสเตอร์ฟูลจะยินยอมให้ซูซี่กลายเป็นสมาชิกชุมนุมไพ่ทาโรต์คนที่สี่ไหมนะ…ถ้าได้แบบนั้นก็คงดี ชุมนุมพวกเราจะได้มีผู้วิเศษมากถึงสี่คน…ไม่ใช่คนสิ แล้วซูซี่ก็พูดไม่ได้ เวลาแสดงความเห็นจะออกมาเป็นยังไงกันนะ…โฮ่งโฮ่ง? โบร๋วว? บ้าจริง! แล้วเราจะเลียนเสียงสุนัขไปเพื่ออะไร! แค่คิดก็พิลึกแล้วชุมนุมสุดยอดผู้วิเศษที่มีเสียงสุนัขเห่าหอนรบกวน มิสเตอร์ฟูลต้องถีบส่งพวกเราสองคนออกจากกลุ่มแน่”
ออเดรย์ล็อกห้องและเดินไปนั่งข้างเตียง เด็กสาวโน้มตัวหยิบแผ่นกระดาษสีน้ำตาลที่อยู่ใต้หมอนออกมาถือ จากนั้นก็เข้าสู่ภาวะผู้ชมและตั้งใจจดจำรายละเอียด…ที่ใดสักแห่งบนทะเลโซเนีย เรือไม้เก่าโทรมซึ่งมีภารกิจตามล่าตัว ‘ผู้สดับ’ ได้แล่นออกจากหมู่เกาะรอสต์กะลาสี อัลเจอร์·วิลสัน กังวลว่านาฬิกาแขวนภายในเรืออาจเดินไม่ตรง จึงเข้าไปเตรียมตัวในห้องกัปตันล่วงหน้าถึงครึ่งชั่วโมง เพื่อไม่ให้ลูกเรือเห็นตนถูกลากขึ้นไปบนมิติสายหมอก
