“ธุระ?”เบ็นสันถามด้วยสีหน้าสงสัยด้านเมลิสซ่าก็จ้องมองไม่ต่างกัน เธอรู้สึกว่าวันนี้ไคลน์ทำตัวแปลกไปจากปรกติ แต่ก็ยังแปลกน้อยกว่าอลิซาเบธและเซเลน่าไคลน์อมยิ้ม มันอธิบายด้วยข้ออ้างที่เตรียมไว้ล่วงหน้า“มีเอกสารโบราณบางฉบับที่แสดงรายละเอียดผิด ฉันสัญญากับเพื่อนร่วมงานว่าจะรีบแก้และส่งให้ทันตอนเช้า ดังนั้นจึงมีตัวเลือกแค่สองข้อ ทางแรกคือ รีบแก้ตอนนี้และนอนหลับฝันดี กับทางที่สอง รีบตื่นก่อนปรกติหนึ่งชั่วโมงครึ่งเพื่อไปแก้งานที่บริษัท…ฉันคิดว่าแบบแรกเหมาะกว่า”“กะแล้วเชียว จิตใจของนายไม่อยู่กับโปั๊กเกอร์เลย ที่แท้ก็เป็นห่วงงานนี่เอง”เบ็นสันยิ้มเมื่อคลายข้อสงสัย
“ไม่สิ ฉันต้องขอโทษนายด้วยซ้ำ การชวนเล่นโปั๊กเกอร์คงทำให้ต้องใช้ความคิดมากกว่าปรกติสินะ”“ตกลง พวกเราจะรอนาย”เมลิสซ่ามองออกไปนอกบ้าน พร้อมกับขจัดข้อข้องใจที่มีต่อไคลน์ปัจจุบันเป็นเวลาเกือบห้าทุ่ม เลยเวลาวิ่งรถม้าสาธารณะแล้ว ทั้งแบบรางและไร้ราง ตัวเลือกเดียวจึงเป็นรถม้าแบบส่วนตัว ค่าบริการอยู่ที่สองซูลต่อสี่สิบห้านาที่สามพี่น้องโบกมือลาเจ้าของบ้านและเดินไปขึ้นรถม้าที่จอดอยู่ไม่ไกล“ฉันได้ยินมาว่า รถม้าส่วนตัวชอบโขกสับราคาเกินจริงไปมาก”เบ็นสันพูดเสียงค่อย มันค่อนข้างหงุดหงิดที่กำไรจากไพ่โปเกอร์พลันสูญสลายในพริบตาไคลน์ยิ้ม
“เป็นราคาที่สมเหตุสมผลแล้ว เพราะนี่ก็เกือบห้าทุ่ม ให้เดินกลับเองคงไม่ดีแน่”“ล้อเล่นน่า ฉันแค่คิดว่า ถ้ามีแขกคนอื่นร่ว
