สิบวินาที่ ใครบางคนเดินมาเปิดประตูให้ไคลน์เลียวนาร์ด·มิเชล มันสวมเชิ้ตและเสื้อกั๊ก“คุณมีเวรด้วยหรือ?”เลียวนาร์ดขมวดคิ้วถามสำหรับไคลน์ นอกเหนือจากเวรยามเฝั้าประตูยานิสสัปดาห์ละครั้ง ตารางงานที่เหลือจะคล้ายกับพนักงานปรกติ คือการอยู่เวรทั่วไปตอนกลางวัน ส่วนเวรยามกลางคืนจะเป็นหน้าที่ของผู้ไร้หลับ พวกมันชื่นชอบยามวิกาลเหนือสิ่งอื่นใดแต่ว่า การนอนแค่วันละสองชั่วโมงจะทำให้หัวล้านและความจำเสื่อมดูอย่างหัวหน้าเป็นต้น…ไคลน์นินทาในใจ“ผมมีบางสิ่งต้องรายงานหัวหน้า”ไคลน์ตอบห้วน
“ภารกิจ?”เลียวนาร์ดยังคงถาม แต่มันขยับตัวเปิดทางให้ไคลน์เดินเข้าไปเมื่อเข้าไปในห้องรับแขก มันชำเลืองเห็นดันน์เดินผ่านฉากกั้นเข้ามาในห้อง ฝั่ายนั้นสวมเสื้อกันลมสีดำตัวเก่งเหมือนทุกครั้ง“หัวหน้า ผมเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติโดยบังเอิญ”“เล่ามา”ดันน์ไม่อ้อมค้อมไคลน์เล่าเกริ่นตั้งแต่ต้นจนจบ รวมถึงวิธีการที่ตนใช้แก้ไขปัญหา…“…ผมจึงคิดว่า พวกเราควรเริ่มสืบสวนเฮเนส·วินเซนต์”
ย้อนกลับไปในเหตุการณ์ ไคลน์ประเมินแล้วว่า ตัวตนชั่วร้ายไม่กล้ากลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดและออกอาละวาดสุ่มสี่สุ่มห้าแน่หลักฐานก็คือ มันเอาแต่แสร้งทำตัวเป็นเด็กสาวไร้เดียงสาตลอดเวลา สิ่งนี้หมายถึง พลังวิญญาณของมันกำลังอยู่ในภาวะฟืนฟู ต้องใช้เวลาอีกพอสมควรกว่าจะสำแดงเดชและเป็นเหตุผลที่อลิซาเบธสามารถหลอกล่อเซเลน่ามายังห้องนอนได้ราบรื่น“คุณทำได้ดีมาก ช
