ลืมภาพของเซเลน่าชั่วร้ายที่ปรากฏบนบานกระจกวิเศษถึงเวลาแล้ว…ต้องรีบลงมือตอนนี้!อลิซาเบธลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ เด็กสาวคนอื่นภายในห้องแสดงสีหน้าประหลาดใจอลิซาเบธหันไปกล่าวกับเซเลน่าด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก“ซ…เซเลน่า ฉันมีอะไรจะเซอร์ไพรส์เธอ ช…ช่วยตามมาสักครู่ได้ไหม”“จริงหรือ? แต่เธอมอบของขวัญวันเกิดให้ฉันแล้วนี่?”เซเลน่าคว่ำกระจกลงพลางขมวดคิ้วถาม“ก…การเซอร์ไพรส์ไม่จำเป็นต้องมีหนเดียวสักหน่อย…”
อลิซาเบธกำลังกดดัน เธอตระหนักว่าตนไม่มีความสามารถด้านการแสดงเอาเสียเลยโดยไม่กล่าวสิ่งใดต่อ อลิซาเบธเดินนำไปที่ประตูห้อง ด้านเซเลน่าลุกเดินตามไปไม่ห่าง บนใบหน้าสวมรอยยิ้มเจือปนความสงสัยขณะเมลิสซ่านั่งมองเพื่อนสาวสองคนเดินออกจากห้อง เธอขมวดคิ้วอย่างเคลือบแคลงวันนี้อลิซาเบธทำตัวแปลกไปมาก…นับตั้งแต่ได้พบไคลน์…ก่อนหน้าก็เคยเดินออกไปครั้งหนึ่งอย่างไม่บอกกล่าวใครและกลับมาอีกครั้งโดยอ้างว่าไปเข้าห้องน้ำแต่ทำไมสีหน้าถึงคล้ายกับคนปั่วยไข้?…ณ ประตูห้องนอนเซเลน่าอลิซาเบธสูดลมหายใจสุดปอดเพื่อสงบสติ ก่อนจะหันไปกล่าวกับเซเลน่า
“ข…เข้าไปในห้องนอนของเธอกันเถอะ”“อลิซาเบธ…สีหน้าของเธอไม่ค่อยดีเลย เหมือนกับกำลังหวาดกลัว…”เซเลน่าจ้องมองเพื่อนสนิทของตนกำลังยืนตัวสั่นระริก“ฉ…ฉันกำลังตื่นเต้นน่ะ! ใช่แล้ว ตื่นเต้น!”อลิซาเบธเหลือบมองกระจกวิเศษด้วยสีหน้าดำมืด จากนั้นก็รีบหมุนตัวกลับไปเคาะประตูเป็นจังหวะยาวหนึ่งครั้ง และสั้นห
