นึ่งครั้ง ตามสัญญาณที่นัดแนะไว้ล่วงหน้า“แล้วทำไมต้องเคาะประตูด้วย…?”เซเลน่ายืนขมวดคิ้วแอ๊ด…ประตูห้องนอนถูกเปิดออก บุคคลที่ปรากฏตัวต่อหน้าสองเด็กสาว คือสุภาพบุรุษหนุ่มสวมทักซิโด้สีดำสลับขาว“เซอร์ไพรส์? นี่คือเซอร์ไพรส์ของเธอหรือ?”สีหน้าเซเลน่าพลันบิดเบี้ยว
ทันใดนั้น ไคลน์รีบกระชากข้อมือเซเลน่าเข้าไปในห้องปล่อยให้อลิซาเบธยืนขาตายอยู่ด้านนอกคล้ายกับถูกรากไม้พันธนาการไคลน์รีบแทงมีดเงินไปด้านหน้าพร้อมกับปลดปล่อยพลังวิญญาณผนึกช่องว่างบานประตูที่เปิดออกกำแพงวิญญาณที่มองไม่เห็นได้ปิดกั้นมิให้สิ่งแปลกปลอมใดผ่านเข้าออกห้องนี้ไปได้ รวมถึงเสียงกรีดร้องอย่างหวาดกลัวของเซเลน่าด้วยโครม!ไคลน์กระแทกประตูปิดเสียงดัง แน่นอนว่าไม่มีใครได้ยินโดยไม่เหลียวมองเซเลน่าแม้แต่น้อย มันรีบวิ่งกลับไปยังโต๊ะแท่นบูชาเด็กสาวผมไวน์แดงเลิกกรีดร้อง เธอเงยหน้าขึ้นและสำรวจไปรอบห้องทันใดนั้น ผิวหนังเด็กสาวพลันกลายเป็นสีขาวซีดคล้ายซากศพ เล็บยาวแหลมงอกเงยจากปลายนิ้วทั้งสิบ
ในวินาทีนี้ ไคลน์รีบหยดสารสกัดดอกไม้และน้ำมันสกัดลงบนเทียนไขพร้อมกับตะโกน“ข้าแต่สุภาพสตรีสีชาดผู้ยิ่งใหญ่ องค์จักรพรรดินีแห่งหายนะ ข้าขอภาวนาให้พระองค์ช่วยประทานความรักใคร่ ได้โปรดโอบกอดลูกแกะน้อยที่หลงทางให้พ้นภัย ได้โปรดขจัดปัดเปั่าภัยอันตรายออกจากเซเลน่า·วู้ด!”เมื่อกล่าวจบ มันรีบหยิบกระดาษหนังเทียมที่เขียนคาถาขับไล่วิญญาณขึ้นมา พร้อมกับนำไปลนกับเทียนไ
