่าวคงไม่ยอมปล่อยตนไปง่ายๆ แน่ได้แต่หวังว่ารีเอล·บีเบอร์จะถูกจับตัวได้โดยเร็ว…ไคลน์รีบเก็บข้าวของ ก่อนจะก้มหยิบแผนภาพที่ได้จากเครื่องคำนวณดาราศาสตร์และเดินออกจากห้องบุษราคัมชายหนุ่มเปิดประตู มุ่งหน้าตรงไปยังห้องรับแขกที่แอนนานั่งรออยู่ เพียงไม่นาน มันเหลือบเห็นหญิงสาวกำลังเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ไม่สนใจจะดื่มชาดำแม้แต่น้อย“อ๊ะ! มิสเตอร์โมเร็ตติคะ… ผลลัพธ์การทำนายเป็นอย่างไรบ้าง?”เมื่อชำเลืองเห็นไคลน์ด้วยหางตา เธอรีบลุกยืนและเดินเข้ามาใกล้
ชายหนุ่มไม่ตอบกลับทันที่ เพียงแต่ถามโดยอ้างถึงสิ่งที่มองเห็นในฝัน“ไม่ทราบว่าบ้านของคุณ หรือบ้านของมิสเตอร์ไมเยอร์… หลังใดที่มีกังหันลมเล็กตั้งอยู่หน้าประตูกันครับ?”นัยน์ตาแอนนาพลันสั่นระริก ดวงตาเบิกกว้างราวกับเห็นผีเธอไม่กล่าวสิ่งใดเป็นเวลานานจนกระทั่งเริ่มส่งเสียงพึมพำในลำคอ“นั่นเป็นของขวัญที่เขาซื้อให้ มันตั้งอยู่ที่หน้าประตูบ้านฉันเอง คุณทราบได้ยังไง…”ท…ทำนายได้กระทั่งเรื่องแบบนี้เชียว?ไคลน์ฉีกยิ้ม มันกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน“มิสแอนนา ขอแสดงความยินดีด้วยครับ มิสเตอร์จอยซ์·ไมเยอร์กำลังเป็นแขกพิเศษที่บ้านของคุณ หากรีบกลับไปตอนนี้ บางทีอาจยังทันได้พบหน้า เขาเพิ่งผ่านประสบการณ์เดินทางแสนเจ็บปวดและเหน็ดเหนื่อย สิ่งที่คุณ
ควรมอบให้มิใช่คำถามซักไซ้ หากแต่เป็นการสวมกอดอย่างอบอุ่นและห่วงใย”“จริงหรือคะ?”น้ำเสียงแอนนาเปียมความเคลือบแคลงหมอดูทุกคนที่เธอรู้จัก